Rzecznik Ubezpieczonych

Wyszukiwarka:

Wczytuję
Rzecznik Ubezpieczonych > Art. 361 k.c. - szkoda, związek przyczynowy > Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 9 grudnia 2009 roku, sygn. akt II Ca 583/09, niepublikowany

Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 9 grudnia 2009 roku, sygn. akt II Ca 583/09, niepublikowany

(wyrok Sądu Rejonowego w tej samej sprawie – kliknij tutaj)

Rynkowy ubytek wartości samochodu powódki ustalony został w oparciu o Instrukcję Nr 1/2009 z 12 lutego 2009r. stosowaną w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Samochodowych - Ekspertmot i w Komputerowym Systemie Info - Ekspert/ SRTSiRD. Instrukcja ta przedstawia metodę liczenia rynkowego ubytku wartości pojazdu według zakresu uszkodzeń nadwozia i ramy (tak liczony ubytek w pojeździe powódki wyniósł według wyliczeń biegłego 1249 zł) oraz według kosztów naprawy (tak liczony ubytek w pojeździe powódki wyniósł 2.322 zł). Z działu 3.4 Instrukcji zatytułowanego „Podsumowanie wyników uzyskanych zastosowanymi metodami" wynika, że „wyceniający powinien w analizie ubytku wartości samochodów osobowych i terenowych wykorzystać minimum dwie metody wyliczeń i wyciągnąć średnią z uzyskanych wyników. W każdym przypadku określenia ubytku koniecznym jest szacowanie jego wartości według metody oceny zakresu uszkodzeń i ramy. Zasadą jest, że przyjęta na podstawie uśrednienia wielkość rynkowa ubytku pojazdu nie może być wyższa od wynikającej z metody oceny zakresu uszkodzeń nadwozia i ramy".


Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 roku w Legnicy na rozprawie sprawy z powództwa Izabeli S. przeciwko stronie pozwanej Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 18 września 2009 roku sygn. akt IC 115/09

I. oddala apelację;

II. zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę   300 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Rejonowy w Legnicy wyrokiem z dnia 18 września 2009r. zasądził od strony pozwanej Zakładu Ubezpieczeń SA. w Warszawie na rzecz powódki Izabeli S. kwotę 3.655,08 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 19 grudnia 2008r., oddalił powództwo w pozostałej części oraz orzekł o kosztach procesu.

Rozstrzygnięcie powyższe poprzedzone zostało ustaleniami i oceną prawną, przedstawionymi w uzasadnieniu wyroku. Z ustaleń tych wynika m.in., że strona pozwana winna zwrócić powódce dalsze koszty związane z naprawą uszkodzonego samochodu, natomiast szkoda w postaci rynkowego ubytku wartości pojazdu może zostać zrekompensowana powódce dopiero po dokonaniu naprawy samochodu w autoryzowanym serwisie. Jako podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia Sąd I instancji powołał przepisy art. 822 § 2, 361 § 2 i 363 k.c.

Powyższy wyrok zaskarżyła powódka w części oddalającej powództwo.

Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną wykładnię art. 361 § 1 i 2 k.c. i na skutek tego wadliwe przyjęcie, że powódce nie należy się do czasu naprawy pojazdu odszkodowanie z tytułu utraty wartości rynkowej pojazdu i w konsekwencji naruszenie zasady pełnej kompensaty szkody.

Powódka domagała się zmiany wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na je rzecz kwoty 2.300 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 19 grudnia 2008r. wraz z kosztami procesu za obie instancje.

W odpowiedzi na apelację strona pozwana wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenia od powódki na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja nie jest zasadna, pomimo trafności jej zarzutu. Zgodzić bowiem należy się z apelującą, że obowiązku naprawienia szkody w postaci ubytku wartości rynkowej pojazdu nie należy uzależniać od faktycznego dokonania naprawy samochodu w autoryzowanym serwisie. Zazwyczaj bowiem już w dacie uszkodzenia pojazdu jego wartość rynkowa ulega obniżeniu, przy założeniu, że pojazd jest nowy lub co najwyżej kilkuletni, a naprawa dokonana będzie w autoryzowanym serwisie. Obowiązek rekompensaty poszkodowanemu szkody w postaci ubytku wartości rynkowej pojazdu wynika z art. 361 § 2 k.c, zgodnie z którym naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zasadą jest też, że dla zrekompensowania szkody majątkowej w pojeździe nie jest konieczne uprzednie naprawienie samochodu. Wbrew stanowisku Sądu I instancji, z ani z uchwały Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2001r., III CZP 57/01 (OSNC 2002, nr 4, poz. 57), ani z jej uzasadnienia nie wynika, aby szkoda polegająca na utracie, w wyniku kolizji wartości rynkowej pojazdy mogła zostać wyrównana dopiero po naprawie samochodu.

Pomimo że zarzut apelacji okazał się słuszny, to w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie było podstaw do zasądzenia na rzecz powódki odszkodowania za utratę wartości rynkowej jej pojazdu. Przede wszystkim nie można zgodzić się z powódkę, że szacunkowa wartość tego ubytku wyniosła 2.300 zł. Kwotę tę wskazał we wnioskach opinii biegły sądowy z zakresu techniki samochodowej i wyceny wartości pojazdów, po czym powtórzył ją w swoich ustaleniach Sąd I instancji. Rynkowy ubytek wartości samochodu powódki ustalony został w oparciu o Instrukcję Nr 1/2009 z 12 lutego 2009r. stosowaną w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Samochodowych - Ekspertmot i w Komputerowym Systemie Info - Ekspert/ SRTSiRD. Instrukcja ta przedstawia metodę liczenia rynkowego ubytku wartości pojazdu według zakresu uszkodzeń nadwozia i ramy (tak liczony ubytek w pojeździe powódki wyniósł według wyliczeń biegłego 1249 zł) oraz według kosztów naprawy (tak liczony ubytek w pojeździe powódki wyniósł 2.322 zł). Z działu 3.4 Instrukcji zatytułowanego „Podsumowanie wyników uzyskanych zastosowanymi metodami" wynika, że „wyceniający powinien w analizie ubytku wartości samochodów osobowych i terenowych wykorzystać minimum dwie metody wyliczeń i wyciągnąć średnią z uzyskanych wyników. W każdym przypadku określenia ubytku koniecznym jest szacowanie jego wartości według metody oceny zakresu uszkodzeń i ramy. Zasadą jest, że przyjęta na podstawie uśrednienia wielkość rynkowa ubytku pojazdu nie może być wyższa od wynikającej z metody oceny zakresu uszkodzeń nadwozia i ramy".

Rynkowy ubytek wartości pojazdu powódki liczony metodą uszkodzeń nadwozia i ramy wyniósł 1.249 zł i w oparciu o powołaną wyżej Instrukcję stanowił szacunkową wielkość tego ubytku. Wartość pojazdy powódki w dacie uszkodzenia wynosiła 108.606 zł. Kwota 1.249 zł stanowi nieco ponad 1 % wartości pojazdu i z tego powodu nie może zostać zaliczona jako ubytek wartości rynkowej. Rynkową cenę pojazdu kształtują m.in. strony umowy w procesie negocjacji ceny. Zazwyczaj takie negocjacje prowadzą ostatecznie do obniżenia ceny o kilka procent. Nie sposób więc uznać, że kwota 1.249 zł, przy znacznej wartości pojazdu powódki, mogła mieć wpływ na wartość rynkową pojazdu. Dlatego powództwo w tym zakresie podlegało oddaleniu, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

Z przedstawionych wyżej względów apelacja powódki na podstawie art. 385 k.p.c, została oddalona. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 oraz § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Informacje prasowe z rynku

29.08.2014 - Ubezpieczenia majątkowe

SO: rodzicom należy się zadośćuczynienie za śmierć syna w wypadku komunikacyjnym

czytaj więcej



29.08.2014 - Ubezpieczenia na życie

Grupa Ubezpieczeniowa Europa: wzmocnienie obecności w segmencie klientów indywidualnych

czytaj więcej



29.08.2014 - Zabezpieczenie emerytalne

PPE: powstaje mniej programów niż upada

czytaj więcej