Wyszukiwarka:
Wyszukiwarka:
Przez pojęcie przedsiębiorstwa lub zakładu w rozumieniu art. 435 k. c, należy rozumieć każdy zespół majątkowy zorganizowany w celu prowadzenia określonej działalności gospodarczej lub wykonania innych zadań. Zasadniczym zaś kryterium jest wymaganie, aby przedsiębiorstwo to lub zakład były wprowadzone w ruch siłami przyrody. Według utrwalonego tak w orzecznictwie, jak i doktrynie poglądu szkoda powstała wskutek zniszczenia upraw środkami ochrony roślin rozpylanymi przez państwowy ośrodek maszynowy czy spółdzielnie kółek rolniczych, wyrządzone ruchem tego zakładu i uzasadnia jego odpowiedzialność na podsta¬wie art. 435 k.c.
Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 26 sierpnia 1982 r. zasądził od pozwanej Spółdzielni Kółek Rolniczych - na rzecz powoda kwotę 221.480 zł. z 8 % odsetkami od dnia 9 października 1981 r. oraz 13,030 zł. kosztów procesu i nakazał pobrać od pozwanej Spółdzielni na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4.248 zł. tytułem różnicy wpisu i wydatków związanych z opinią biegłego. Sąd ustalił, że powód zlecił pozwanej dokonanie oprysku plantacji buraków i usługa ta została wykonana przez Zakład Usług Mechanizacyjnych w K. , podległy pozwanej Spółdzielni. Do oprysku użyty został środek chemiczny "gestap " zamiast " pyraminu ", co spowodowało zniszczenie plantacji. Przeprowadzający oprysk pracownik pozwanej Ryszard M. pobrał z magazynu fabrycznie opakowany i oznaczony z nazwy środek, który przed użyciem go różnił się barwą od pyraminu. Mimo tej różnicy pracownik wyspecjalizowanego zakładu do dokonywa¬nia zabiegów pielęgnacyjnych roślin - użył niewłaści¬wego środka, przez co wyrządził szkodę, za którą ponosi odpowiedzialność na zasadzie art. 435 § 1 k. c. pozwana Spółdzielnia. Pozwana mogłaby się zwolnić od odpowiedzialności tylko w przypadku wykazania, że szkoda nastą¬piła wskutek siły wyższej lub z wyłącznej winy poszkodo¬wanego albo osoby trzeciej, za którą nie ponosi odpowie¬dzialności. Z okoliczności dotyczących powstania szkody nie wynika, ażeby przesłanki zostały spełnione, dlatego pozwana nie może zwolnić sie od obowiązku naprawienia szkody, której -wysokość do sumy zasądzonej ustalona została na podstawie opinii biegłego.
Pozwana w rewizji od powyższego wyroku, opartej na podstawach określonych w art. 368 pkt 1 i 5 kpc, wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący zarzuca bezzasadnie, iż Sąd Wojewódzki jako podstawę normatywną przy uwzględnieniu roszczenia powoda powołał art. 435 k.c., który dotyczy jedynie przedsiębiorstw i zakładów wprowadzanych w ruch za pomocą sił przyrody.
Przez pojęcie przedsiębiorstwa lub zakładu w rozumieniu art. 435 k. c, należy rozumieć każdy zespół majątkowy zorganizowany w celu prowadzenia określonej działalności gospodarczej lub wykonania innych zadań. Zasadniczym zaś kryterium jest wymaganie, aby przedsiębiorstwo to lub zakład były wprowadzone w ruch siłami przyrody. Według utrwalonego tak w orzecznictwie, jak i doktrynie poglądu szkoda powstała wskutek zniszczenia upraw środkami ochrony roślin rozpylanymi przez państwowy ośrodek maszynowy czy spółdzielnie kółek rolniczych, wyrządzone ruchem tego zakładu i uzasadnia jego odpowiedzialność na podsta¬wie art. 435 k.c.
W sprawie poza sporem pozostaje, że do oprysku plan¬tacji buraków powoda użyty został wadliwy środek chemiczny i zniszczenie plantacji pozostaje w normalnym związku przyczynowym z wykonanym zabiegiem agrotechnicznym, czemu zresztą pozwana nie przeczy. Dlatego zarzut podniesiony w rewizji, że zaskarżony wyrok narusza prawo materialne - jest bezzasadny. Nie ma racji skarżący, gdy zarzuca, że Sąd Wojewódzki, mimo wniosku pozwanej, nie wezwał do udziału w sprawie producenta i sprzedawcy wadliwego środka chemicznego. Wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanego może nastąpić tylko wtedy, gdy sie okaże, że powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna być w sprawie pozwaną, tymczasem powód pozwał Spółdzielnię Kółek Rolniczych, w stosunku do której miał roszczenie, jako do wykonawcy oprysku powodującego szkodę na zasadzie art. 435 k.c. i udział w tym procesie zarówno producenta jak i sprzedawcy nie był konieczny.
Dlatego, gdy żadna z powołanych podstaw - zaskarżenia nie została wykazana - Sąd Najwyższy na zasadzie art. 387 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku.