Skoro strony przewidziały zasady obliczania szkody w umowie i OWU, to wobec zajścia wypadku objętego ubezpieczeniem, zgodnie z art.805§l k.c. pozwany był zobowiązany spełnić świadczenie.

Wszelkie zarzuty apelacji dotyczące oceny czy oferta z Internetu spełniała czy też nie spełniała wymagań oferty wg k.c., w ogóle nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, ze względu na treść umowy stron dot. zawartego w umowie sposobu ustalenia szkody.

Strony bowiem określiły umownie sposób ustalenia szkody, nie wskazując, że podstawą do uwzględnienia wysokości cen rynkowych będzie wartość określona w ofertach z aukcji internetowej. Wprost przeciwnie, w umowie przyjęły wartość wg katalogów Eurotex lub Info-Ekspert.

Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy - Odwoławczy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2009 r. w Warszawie sprawy z powództwa Wiesława S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w Warszawie o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 09 października 2008 r. Sygn. akt. VIII GC 575/08

I. oddala apelację,

II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń S.A. w Warszawie na rzecz Wiesława S. kwotę 1800 zł. (jeden tysiąc osiemset złotych ) tytułem kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym.

Powód - przedsiębiorca Wiesław S. dochodził od ZU S.A. kwoty 71.881,48zł wraz z roszczeniami ubocznymi tytułem reszty świadczenia w ramach umowy ubezpieczenia AC w związku z zaistniałą kolizją, tj. zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia. Wywodził, że miał zawartą ze stroną pozwaną umowę ubezpieczenia AC ciągnika siodłowego marki Volvo oraz naczepy marki Schmitz. W dniu 15.03.2007r. doszło na terenie Białorusi, do kolizji drogowej, w której uszkodzeniu uległy pojazdy. Podniósł, że odszkodowanie dot. ciągnika powinno wynosić kwotę 75.440zł, a naczepy - kwotę 113.800zł. Zarzucił iż należności ustalone w toku postępowania likwidacyjnego zostały określone nieprawidłowo, niezgodnie z §21 ogólnych warunków ubezpieczenia autocasco(tj. OWU AC).

W sprzeciwie od nakazu zapłaty strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa i wywodziła, że należności zostały ustalone wg wartości rynkowych, w oparciu o oferty giełdy internetowej.

Sąd Rejonowy wyrokiem z 9.10.2008r. zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 67.935,08zł z odsetkami w wysokości ustawowej od kwoty 25.989,18zł od 26.04.2007r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 41.945,90zł od 7.05.2007r. do dnia zapłaty, jak też koszty postępowania w kwocie 7.324zł. w pozostałym zakresie oddalił powództwo.

Sąd ustalił, że 15.03.2007r. na Białorusi doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ ciągnik siodłowy marki Volvo oraz naczepa ciężarowa marki Schmitz. W dniu zdarzenia oba pojazdy były objęte dobrowolnym ubezpieczeniem AC u strony pozwanej. Zarówno w odniesieniu do ciągnika jak też naczepy, strony zastrzegły we wnioskach, stanowiących integralną część umowy ubezpieczenia, że wycena tych pojazdów będzie odbywać się zgodnie z katalogiem Eurotax lub Info-Ekspert.

Zgodnie z klauzulą zawartą we wnioskach o zawarcie obu umów ubezpieczenia, do umów ubezpieczenia AC miały zastosowanie OWU AC. Zgodnie z OWU, w razie powstania szkody całkowitej, ZU S.A. miał ustalić odszkodowanie w kwocie odpowiadającej wartości pojazdu pomniejszonej o wartość pozostałości. Wartość pozostałości powinna odpowiadać ich wartości rynkowej i ustalana miała być indywidualnie w zależności od rozmiaru uszkodzeń, stopnia zużycia eksploatacyjnego pojazdu lub jego części, w odniesieniu do tej samej wartości pojazdu jaką przyjęto do wyliczenie szkody całkowitej.

Szkoda w obu pojazdach została zlikwidowana przez  ZU jako tzw. szkoda całkowita. Pozwany pierwotnie ustalił wysokość szkody w ciągniku siodłowym na podstawie wyceny sporządzonej w systemie Info-Ekspert i wysokość odszkodowania została ustalona" na kwotę 75.440zł, stanowiącą różnicę pomiędzy wartością rynkową pojazdu przed szkodą a wartością pojazdu uszkodzonego. Pomimo tego pozwany przyznał powodowi i wypłacił odszkodowanie w kwocie 49.450,82zł. Pozwany bowiem wartość pozostałości ostatecznie ustalił na podstawie internetowych ofert zakupu uszkodzonego pojazdu. Również w toku postępowania likwidacyjnego, pozwany sporządził wycenę naczepy w systemie Info-Ekspert ustalając wysokość odszkodowania na kwotę 113.800zł, natomiast przyznał i wypłacił powodowi odszkodowanie w kwocie 71.854,10zł, bowiem i w tym wypadku wartość pozostałości ostatecznie została przez pozwanego określona na podstawie internetowych ofert sprzedaży pozostałości uszkodzonego pojazdu.

Sąd Rejonowy uznał, że strony nie kwestionowały stanu faktycznego, a przede wszystkim okoliczności zdarzenia. Nie był również kwestionowany zakres uszkodzeń w ciągniku siodłowym i naczepie. W ocenie Sądu spór sprowadzał się do ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu szkody całkowitej obu pojazdów, w szczególności do ustalenia indywidualnych wartości rynkowych pojazdów w stanie uszkodzonym.

Sąd przyjął, że w zakresie żądania powód dochodził kwoty 25.989,18zł z tytułu szkody całkowitej w ciągniku siodłowym i kwoty 41.945,90zł z tytułu szkody całkowitej w naczepie. W pozostałej części należność stanowiła koszty holowania, którą Sąd Rejonowy uznał za niezasadną i w tej części oddalił powództwo.

Powód z tytułu szkody całkowitej obu pojazdów dochodził należności po dokonaniu wyceny pojazdów przed szkodą oraz pozostałości na podstawie wyceny sporządzonej w systemie Info-Ekspert. Sąd wskazał, że zgodnie z §21 ust. 1 OWU, w razie powstania szkody PZU miał ustalić odszkodowanie zgodnie z zawartą umową ubezpieczenia. Zatem to umowa stron a nie jednostronna decyzja warunkowała sposób ustalenia odszkodowania. Strony, zarówno w odniesieniu do ciągnika jak też naczepy, zastrzegły we wnioskach do polis, które to wnioski stanowiły integralną część umowy ubezpieczenia, że wycena pojazdów będzie się odbywać zgodnie z katalogiem Eurotax lub Info-Ekspert. Zatem z woli stron został ustalony określony sposób ustalania szkody. Wobec czego Sąd przyjął, że kwoty dot. wartości pojazdów określone w wydrukach internetowych nie można uznać za podstawę do przyjęcia ceny sprzedaży pojazdów i ich rzeczywistej wartości rynkowej.

Umowy wiążące powoda i pozwanego w sposób wyraźny określiły sposób ustalania wartości pojazdów przed szkodą i po szkodzie, a inne sposoby ustalenia wartości byłyby możliwe w przypadku, gdyby strony zawarły odrębne porozumienie w tym względzie , co nie miało miejsca. W świetle więc zapisów umowy stron, ustalenie odszkodowania w obu szkodach powinno nastąpić z wykorzystaniem programu Eurotax bądź Info-Ekspert.

Uwzględniając powyższe Sąd dokonał ustalenia wysokości szkody w oparciu o opinię biegłego powołanego dla ustalenia wartości pojazdów przed szkodą i po szkodzie.

Jednocześnie obie strony nie wniosły zastrzeżeń do opinii biegłego. Sąd zatem przyjął,  że  odszkodowanie  co  do  ciągnika  siodłowego  wynosi  kwotę 25.989,18zł, natomiast odnośnie naczepy - kwotę 41.945,90zł. Apelację od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 9.10.2008r. wniosła strona pozwana, zaskarżając wyrok w części zasądzającej.

Apelujący zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art.65§l k.c. oraz art.355§l k.c. poprzez błędną wykładnię §21 ust.7 pkt  2 OWU AC, jak też naruszenie art.61§2 k.c., art.66¹ k.c., art.233 k.p.c. i art.309 k.p.c. poprzez przyjęcie, że oferty zakupu pozostałości( pojazdów w stanie uszkodzonym) nie stanowią oferty w rozumieniu kc. ponadto zarzucił sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku w części zaskarżonej, przez oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu za obie instancje. Wniósł ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Strona pozwana wywodziła, że Sąd Rejonowy błędnie uznał, że oferty zakupu zawarte w aktach szkodowych nie są ofertami w rozumieniu k.c., chociaż zawierały wszystkie elementy identyfikujące oferenta, cenę za przedmiotowy pojazd. Ponadto podnosił, że Sąd I instancji wbrew postanowieniom §21 ust.7 pkt 2 OWU AC uznał za wartość rynkową, hipotetyczną wartość wyliczoną przez biegłego na podstawie algorytmu zawartego w programie Info-Ekspert a nie wartość rynkową.

W odpowiedzi na apelację, strona powodowa wnosiła o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Strona powodowa   wskazywała na poprawność ustaleń Sądu Rejonowego, wskazując w szczególności na ustalenie Sądu I instancji odnośnie związania stron umową, w której zostały ustalone zasady należnego odszkodowania.

Odnosząc się do zarzutu apelacji dotyczącego naruszenia art.61§2 k.c., art.233 k.p.c. i art. 309 k.p.c. powód wskazał na brak uzasadnienia w apelacji zasadności podniesionego zarzutu naruszenia wymienionych przepisów. Wskazując na orzecznictwo i poglądy doktryny, powód uzasadniał, że w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy zachował wymogi wynikające z przepisów prawa procesowego, stanowiących przedmiot zarzutów apelacji. Odnosząc się natomiast do wywodów pozwanego dotyczących przepisów o ofercie, podnosił, że uznanie wydruków z aukcji internetowej za ofertę w rozumieniu k.c., nie stanowiło meritum postępowania w sprawie. Wydając bowiem wyrok, Sąd I instancji oparł się na wiążących strony dokumentach, z których wynikały zasady dokonywania wycen uszkodzonych pojazdów.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń, które Sąd Okręgowy przyjmuje za własne.

Nie zachodzi podstawa do uznania iż Sąd Rejonowy dokonał błędnej wykładni oświadczeń woli stron zawartych w §21 ust.7 pkt 2 OWU, bowiem jak słusznie uznał Sąd I instancji, zgodnie z §21 ust.l ustalenie odszkodowania następuje zgodnie z zawartą umową.

Natomiast §21 ust. 7 pkt 2 OWU, przy zaistnieniu szkody całkowitej, wskazywał na wartość pojazdu z określonej chwili (dnia ustalenia odszkodowania) pomniejszoną o wartość pozostałości, a pkt 2 określał, że wartość pozostałości powinna odpowiadać wartości rynkowej, którą ustala się indywidualnie ( w zależności od rozmiaru szkody i stopnia zużycia) w odniesieniu do tej samej wartości pojazdu jaką przyjęto do wyliczenia szkody całkowitej.

Zasadnie Sąd I instancji, przywołując § 21 ust. l OWU uznał, że strony określiły wycenę pojazdów we wnioskach do polis, wg katalogu Eurotex lub Info-Ekspert i zgodnie z wolą stron został ustalony sposób wyliczenia szkody.  Zatem strony odnośnie obliczenia wysokości szkody wskazały źródło oceny dla określenia cen rynkowych przewidzianych w OWU. Strony będąc więc związane tak sformułowaną umową miały prawo do określenia wartości cen rynkowych wg katalogów przyjętych w umowie stron.

W taki też sposób została dokonana ocena wartości zarówno ciągnika, naczepy, jak też pozostałości, w opinii biegłego stanowiącej podstawę ustaleń Sądu I instancji, do której to opinii pozwany nie zgłaszał zarzutów. Skoro strony przewidziały zasady obliczania szkody w umowie i OWU, to wobec zajścia wypadku objętego ubezpieczeniem, zgodnie z art.805§l k.c. pozwany był zobowiązany spełnić świadczenie.

Wszelkie zarzuty apelacji dotyczące oceny czy oferta z Internetu spełniała czy też nie spełniała wymagań oferty wg k.c., w ogóle nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, ze względu na treść umowy stron dot. zawartego w umowie sposobu ustalenia szkody.

Strony bowiem określiły umownie sposób ustalenia szkody, nie wskazując, że podstawą do uwzględnienia wysokości cen rynkowych będzie wartość określona w ofertach z aukcji internetowej. Wprost przeciwnie, w umowie przyjęły wartość wg katalogów Eurotex lub Info-Ekspert.

Pozostałe zarzuty apelacji również nie zasługują na uwzględnienie, bowiem pozwany w ogóle tych zarzutów nie uzasadnił.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art.385 kpc Sąd Okręgowy oddalił apelację. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadnia treść art. 98 k.p.c.