Przedmiotem ubezpieczenia nie są wcale "poniesione koszty leczenia", lecz "koszty leczenia", co wyraźnie wynika z § 4 pkt 1 o.w.u. (przedmiotem ubezpieczenia są koszty leczenia ubezpieczonego ...). Jeśli zatem powódka, co nie było kwestionowane, przedstawiła rachunki na leczenie, to obowiązkiem ubezpieczyciela było pokrycie tych kosztów w ramach umowy ubezpieczenia i to w terminie, jaki określa art. 817 § 1 k.c. 

Sąd Najwyższy Izba Cywilna, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2000 r. na rozprawie sprawy z powództwa Zofii F. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń o zapłatę na skutek kasacji pozwanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 3 czerwca 1998 r., 
oddala kasację. 

Wyrokiem z dnia 3.06.1998 r. Sąd Wojewódzki oddalił apelację pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji od wyroku Sądu Rejonowego, w którym zasądzono od tego Towarzystwa na rzecz powódki Z.F. kwotę 11.525 zł ustalając, że strony łączyła umowa ubezpieczenia kosztów leczenia i następstw nieszczęśliwych wypadków za granicą. Powódka wyjechała do Niemiec w dniu 1.10.1995 r. i po 3 dniach wystąpiła u niej bardzo wysoka temperatura. Przewieziono ją do szpitala w Neunkirchen, gdzie stwierdzono zapalenie płata dolnego płuca. W szpitalu powódka przebywała do 16.10.1995 r. Koszt transportu karetką i pobytu w szpitalu wynosił 6.623,72 DEM. Oceniając te fakty sąd I instancji uznał, że żądanie zwrotu poniesionych kosztów przez powódkę jest uzasadnione, skoro zgodnie z § 4 ogólnych warunków ubezpieczenia są to koszty leczenia ubezpieczonego, który przebywając za granicą musiał bezzwłocznie poddać się leczeniu w związku z nagłym zachorowaniem lub nieszczęśliwym wypadkiem. Zachorowanie powódki uznano - na podstawie opinii biegłego - za nagłą chorobę. Ocenę tę podzielił Sąd Wojewódzki, który oddalił apelację pozwanego Towarzystwa. Wyrok Sądu Wojewódzkiego zaskarżyło pozwane Towarzystwo kasacją. Jako podstawy kasacyjne wskazało naruszenie prawa materialnego tj.   art. 476 k.c.,   art. 385 k.c. w związku z § 5 pkt 1 ogólnych warunków ubezpieczenia, art. 817 § 1 k.c. i art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.1990 r. o działalności ubezpieczeniowej oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 316 § 1 k.p.c. Wskazując na powyższe, wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy temu Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. 

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

Kasacja nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadnienie podstaw kasacji sprowadza się w istocie do eksponowania jednego argumentu, a mianowicie, iż skoro spór dotyczy zwrotu kosztów poniesionych przez powódkę, to nie przedstawienie przez powódkę dowodów uiszczenia tych kosztów oznacza, że powództwo jest przedwczesne. Przed merytorycznym rozważeniem tego zarzutu należy zwrócić uwagę na dwie okoliczności, które same przez się uzasadniają oddalenie kasacji; po pierwsze, zarzut, iż powódka nie przedłożyła dowodów potwierdzających uiszczenie kosztów na rzecz szpitala w Niemczech podniesiono dopiero w kasacji, ani przed sądem I instancji, ani przed sądem II instancji zarzutu tego nie podniesiono; po wtóre w postępowaniu kasacyjnym przedłożono zaświadczenie szpitala z 9.02.br., iż cała należność została opłacona przez powódkę. Niezależnie jednak od tego podnieść należy, że wbrew twierdzeniom zawartym w kasacji przedmiotem ubezpieczenia nie są wcale "poniesione koszty leczenia", lecz "koszty leczenia", co wyraźnie wynika z § 4 pkt 1 o.w.u. ("przedmiotem ubezpieczenia są koszty leczenia ubezpieczonego ...). Jeśli zatem powódka, co nie było kwestionowane, przedstawiła rachunki na leczenie, to obowiązkiem ubezpieczyciela było pokrycie tych kosztów w ramach umowy ubezpieczenia i to w terminie, jaki określa art. 817 § 1 k.c. Treść § 5 pkt 1 o.w.u., a w szczególności sformułowanie "ZU zwraca poniesione koszty leczenia z jednego zdarzenia (...) nie daje żadnych podstaw do twierdzenia, iż umownie zmodyfikowano   art. 817 § 1 k.c. Zresztą przeczy temu samo stanowisko pozwanego Towarzystwa, które w piśmie z 7.03.1996 r. odmówiło spełnienia świadczenia nie dlatego, iż jest przedwczesne, lecz dlatego, że zdaniem ubezpieczyciela powódka nie spełniła warunków umowy ubezpieczenia. To stanowisko wskazuje, że samo pozwane Towarzystwo - wbrew wywodom zawartym w kasacji - wcale nie uważa, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o zwrot poniesionych kosztów leczenia może nastąpić dopiero po ich uiszczeniu przez ubezpieczonego. 

Z tych względów kasację należało oddalić (art. 39312   k.p.c. w brzmieniu sprzed 1.07.2000 r.).