Rzecznik Ubezpieczonych

Wyszukiwarka:

Wczytuję
Rzecznik Ubezpieczonych > Art. 822 k.c. - pojęcie ubezpieczenia OC > Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt VI ACa 798/08, niepublikowany

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt VI ACa 798/08, niepublikowany

Skoro więc Marek M. nie wykonał zadań przewozowych zgodnie z zawartą umową o współpracy nr X i wskutek tego powodowa Spółka poniosła szkodę w postaci zapłaty odszkodowania za utracony ładunek, to w świetle wyżej wskazanej umowy ubezpieczenia pozwany ubezpieczyciel jest obowiązany do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania stosownie do przepisu art. 822 k.c. w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną od 1 stycznia 2004r. Z mocy bowiem tego przepisu przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz zostaje zawarta umowa ubezpieczenia.


Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2007r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń S. A. w Warszawie na rzecz Przedsiębiorstwa Produkcyjno- Usługowego Eko - System Sp. z o.o. w Łodzi odszkodowanie w kwocie 58.779,12 zł wraz z ustawowymi odsetkami od kwot i od dat szczegółowo określonych w punkcie I sentencji, oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu.

Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy przyjął następujące ustalenia.

Powodowa Spółka „E." prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu lądowego, w ramach której wykonuje usługi przewozu i spedycji.


Między powodową Spółką E. a Markiem M. -prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą „Usługi kierowania obcymi środkami transportu Majchrzak M."- została zawarta 4 czerwca 200l r. umowa o współpracy, w ramach której Marek M. jako firma współpracująca zobowiązał się do świadczenia na rzecz powódki usług kierowania pojazdami według Regulaminu Organizacyjnego. Według umowy o współpracy usługa obejmowała kierowanie pojazdem w celu przewiezienia ładunku z miejsca jego pobrania do miejsca jego przeznaczenia w eksporcie, imporcie lub w kraju oraz załatwiania wszelkich spraw formalnych i organizacyjnych związanych z pobraniem ładunku, ocleniem i wydaniem ładunku upoważnionemu odbiorcy. Umowa stanowiła w § 15 punkt d, że firma współpracująca jest zobowiązana do parkowania zestawu w miejscach strzeżonych lub w miejscach pozwalających na prowadzenie stałej obserwacji i nadzoru nad pojazdem. Według postanowienia Regulaminu Organizacyjnego Usługowo Kierującego Pojazdem zawartego w punkcie C. 6. g. na trasie

kierujący był obowiązany zatrzymywać się i pozostawiać środki transportowe w celu postoju wyłącznie na parkingach strzeżonych.


Powódka zawarła 31 marca 2003r. z pozwanym Zakładem Ubezpieczeń Umowę Generalną, w ramach której pozwany zobowiązał się do zawarcia między innymi umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej powodowej Spółki zarówno kontraktowej, jak i deliktowej / § 2. 1 umowy generalnej / oraz do zawarcia umów ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej deliktowej i kontraktowej małej firmy z tytułu wykonania zadań przewozowych w transporcie krajowym i międzynarodowym współpracującej z E. na podstawie umowy współpracy / § 2 .4 umowy generalnej/.


Z kolei Marek M. zawarł 11 lipca 2003r. z pozwanym Zakładem Ubezpieczeń umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej firmy z tytułu wykonywania zadań przewozowych w transporcie krajowym i międzynarodowym współpracującej z PPU E. Sp. z o.o. na podstawie umowy o współpracy. Zgodnie z polisą nr X i aneksem do tej polisy ubezpieczeniem objęto odpowiedzialność cywilną kontraktową ubezpieczonego / Marka M./ z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zadań przewozowych zgodnie z zawartą umową pomiędzy ubezpieczającym a ubezpieczonym z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o przewóz. Integralną część umowy stanowiła wyżej wskazana umowa o współpracy oraz regulamin pracy kierującego. W stosunku ubezpieczenia obowiązywały Ogólne warunki ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zwane dalej OWU OC, które stanowiły w § 6.1, że ZU nie odpowiada za szkody wyrządzone umyślnie, a w przypadku szkód wynikłych z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, także wówczas, gdy szkody powstały wskutek rażącego niedbalstwa.

Powodowa Spółka E. przyjęła 10 grudnia 2003r. od firmy E. C. Polska Sp. z o.o. w Warszawie zlecenie transportowe na międzynarodowy przewóz ładunku. W celu wykonania umowy przewozu powódka zleciła Markowi M. usługę kierowania pojazdem.


W trakcie transportu 14 grudnia 2003 roku doszło do kradzieży pojazdu z ładunkiem. Środek transportowy został skradziony sprzed bloku mieszkalnego w Ł., gdzie był zaparkowany w związku z postojem na odpoczynek kierowcy.

Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji W. jako ubezpieczyciel ładunku wypłaciło na rzecz E. C. Polska Sp. z o.o. odszkodowanie w kwocie 232.199,24 zł i wystąpiło 15 września 2004r. do Spółki E. i jej ubezpieczyciela z regresem ubezpieczeniowym. Pozwany Zakład Ubezpieczeń zapłacił Towarzystwu W.  kwotę 180.240 zł z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej Spółki E. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej / § 2.1. umowy generalnej , ograniczając odszkodowanie do wysokości sumy gwarancyjnej.


W tym stanie rzeczy Towarzystwo W. dochodziło zapłaty reszty odszkodowania od Spółki E.. Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 marca 2005r. sygn. akt X GC 1243 / 04 Sąd Okręgowy w Łodzi zasądził od Spółki E. na rzecz Towarzystwa W.  kwotę 54.156,69 zł wraz z odsetkami w wysokości 5% z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej Spółki E. wobec Spółki E. C. Polska.

Spółka E. i Towarzystwo W. zawarli 6 marca 2006r. ugodę, zgodnie z którą Spółka E. zobowiązała się zapłacić kwoty zasądzone wyżej wskazanym wyrokiem w ratach.


Spółka E. wykonała ugodę, płacąc kwotę 11 301,52 zł w dniu 15 marca 2006r. oraz po 11.000 zł - w następujących dniach: 19 kwietnia 2006r., 18 maja 2006r., 12 czerwca 2006r., 10 lipca 2006r. i 17 sierpnia 2006r.


Jak wynika z treści wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 marca 2005r. oraz ugody zapłacona kwota obejmuje 51.959,24 zł z tytułu reszty wartości utraconego ładunku oraz 2.197,45 zł i 4.622,43 zł z tytułu odsetek w wysokości 5% w stosunku rocznym, łącznie 58.779,12 zł.


W sporze niniejszym Spółka E. dochodziła - po ostatecznym sprecyzowaniu żądania - kwoty 66.301,52 zł „jako udokumentowanej zapłaty pozostałego regresu TUiR W. S.A." oraz kwoty 33.698,48zł za rozliczenie umowy leasingu po kradzieży pojazdu. Powyższych kwot powódka dochodziła wraz z odsetkami.


Sąd Okręgowy uznał powództwo za uzasadnione co do kwoty 58.779.12 złotych.


Wobec tego, że - jak wyżej ustalono- powodowa Spółka E. zawarła umowę przewozu / art. 774 k.c. / z E. C. Polska Sp. z o.o., Spółce E. C. Polska przysługiwało wobec Spółki E. roszczenie o naprawienie szkody spowodowanej utratą towaru w czasie przewozu, które przeszło na ubezpieczyciela Towarzystwo W. Spółka E. jako przewoźnik odpowiadała za utratę przesyłki, chociażby w celu wykonania zlecenia posłużyła się podwykonawcą z tym, że gdy szkoda wynikła na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi podwykonawca przewoźnik ma w stosunku do niego roszczenie zwrotne.


Sąd wskazał, że w celu wykonania umowy przewozu Spółka E. poleciła przetransportowanie powierzonego ładunku Markowi M. na podstawie zawartej z nim umowy współpracy, zgodnie z którą Marek M. był zobowiązany do wykonania „usługi kierowania pojazdem". Umowa generalna zawarta pomiędzy stronami w § 2.4. przewiduje ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej deliktowej i kontraktowej małej firmy z tytułu wykonywania zadań przewozowych w transporcie krajowym i międzynarodowym współpracującej z E. na podstawie umowy współpracy. Przedmiotem tego ubezpieczenia jest między innymi odpowiedzialność kontraktowa ubezpieczonego / kierującego pojazdem Marka M. / z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zadań przewozu zgodnie z umową zawartą pomiędzy Spółką E. a ubezpieczonym / zaakceptowaną przez ubezpieczyciela / z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z tytułu niewykonania umowy lub nienależytego wykonania umowy o przewóz / odpowiedzialność cywilna przewoźnika /. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uznał, że żądanie powódki znajduje uzasadnienie w treści § 2.4. umowy generalnej. Zakres obowiązków kierującego pojazdem Marka M. faktycznie pokrywa się w dużej mierze z zakresem zobowiązań przewoźnika wynikających z umowy przewozu, jednakże umowa przewozu została zawarta pomiędzy powódką a Spółką E. C. Polska. W § 2.4. umowy generalnej, jak i w aneksie do polisy OC Marka M. wyraźnie zaznaczono, że umowa o współpracy jest zaakceptowana przez pozwanego ubezpieczyciela, stanowi integralną część polisy. Innymi słowy pozwany Zakład Ubezpieczeń winien znać zakres obowiązków umownych kierującego pojazdem, jako że należyte wykonanie tych obowiązków ubezpieczył na rzecz Spółki E. W ocenie Sądu I instancji wyłączenie w jej treści odpowiedzialności z tytułu niewykonania umowy o przewóz wyraźnie wskazuje na fakt, że strony umowy generalnej rozdzieliły zakres obowiązków powódki w ramach umowy przewozu i zakres obowiązków kierującego pojazdem Marka M. w ramach umowy o współpracy, zaakceptowanej przez pozwanego.

W konsekwencji Sąd I instancji przyjął, że niewykonanie umowy o współpracy i spowodowana tym szkoda wyrządzona osobom trzecim stanowi ryzyko objęte ochroną ubezpieczeniową na podstawie § 2.4 umowy generalnej.


Sąd Okręgowy uznał, że w świetle postanowienia § 15 lit d umowy o współpracy, uprawniającego kierującego pojazdem do parkowania w miejscach pozwalających na prowadzenie stałej obserwacji, Markowi M. nie można postawić zarzutu rażącego niedbalstwa przy wykonywaniu usługi kierowania pojazdem, który został skradziony. Wobec powyższego nie zachodzą przesłanki wyłączenia odpowiedzialności pozwanego ustanowione w postanowieniu § 6 ust.1 OWU OC.


Sąd I instancji uznał, że żądanie odszkodowania w granicach szkody poniesionej przez Spółkę E. C. Polska jest zasadne w świetle art. 805 i  art.822 k.c.


Sąd orzekający zasądził kwotę 58.779,12 zł jako kwotę wynikającą z ugody zawartej pomiędzy powodową Spółką E. oraz Towarzystwem W., odliczając od kwoty ugodzonej koszty procesu jako nie mające odniesienia do niniejszej sprawy.


Odsetki zasądzono od następnego dnia po dniu zapłaty poszczególnych rat przez powódkę na rzecz Towarzystwa W.


Wyrok z dnia 20 grudnia 2007r.w części zasądzającej kwotę 58.779,12 zł z odsetkami został zaskarżony przez pozwanego ubezpieczyciela, który zarzuca w apelacji:

- naruszenie przepisów art.805 i art.822 k.c. w związku z § 2.4 Umowy Generalnej z dnia 31 marca 2003r. w związku z art. 353 k.c. i art.65 k.c. poprzez przyjęcie, że pomimo zawartego w tej umowie wyłączenia odpowiedzialności  ZU S.A. z tytułu niewykonania i nienależytego wykonania umowy o przewóz pozwany ponosi odpowiedzialność za powstałą szkodę, polegającą na utracie ładunku;

- naruszenie przepisu art.233 § 1 k.p.c. oraz art.6 k.c. w związku z art.361 kx. przez uznanie, że ugoda zawarta pomiędzy powódką a osobą trzecią może stanowić wiarygodny dowód na wysokość poniesionej szkody i wadliwe uznanie, iż kwota 58.779,12 zł pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą.


Apelacja wnosi o zmianę wyroku w części zasądzającej kwotę 58.779,12 zł i oddalenie w tym zakresie powództwa, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu za obie instancje.


Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja pozwanego jest niezasadna.


Jak prawidłowo ustalił Sąd I instancji na zlecenie Spółki E. C. Polska powodowa Spółka E. przyjęła do przewozu ładunek i zleciła Markowi  M. wykonanie usługi kierowania pojazdem w celu przewozu tego ładunku do miejsca jego przeznaczenia. Ładunek został skradziony w trakcie przewozu.


Jest poza sporem, że pozwany ubezpieczyciel zawarł z Markiem M. umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej firmy z tytułu wykonania zadań przewozowych w transporcie krajowym i międzynarodowym współpracującej z PPU E. Sp. z o.o. na podstawie umowy o współpracy, stwierdzoną polisą nr X i aneksem do tej polisy. Zgodnie z aneksem do polisy ubezpieczenia OC ubezpieczeniem objęta została odpowiedzialność cywilna kontraktowa ubezpieczonego, czyli Marka M. /w /w polisa / z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zadań przewozowych zgodnie z umową o współpracy nr X z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z tytułu niewykonania i nienależytego wykonania umowy o przewóz / OCP/.


Prawomocnym wyrokiem z dnia 22 marca 2005r. Sąd Okręgowy w Łodzi zasądził od Spółki E. na rzecz Towarzystwa W. odszkodowanie za utracone towary powierzone do przewozu na podstawie zlecenia Spółki E. C. Polska z dnia 10 grudnia 2003r.


W tym stanie rzeczy po stronie powodowej Spółki E. powstało z kolei na podstawie art.471 kc. wobec Marka M. roszczenie o naprawienie szkody w granicach odszkodowania należnego Spółce E. C. Polska. Wykonanie bowiem zobowiązania przewozu wobec Spółki E. C. Polska powódka zleciła Markowi M. w ramach umowy o współpracy nr X. Zgodnie zaś z tą umową Marek M. był zobowiązany do wykonania usługi kierowania pojazdem w celu przewiezienia ładunku z miejsca jego pobrania do miejsca jego przeznaczenia w eksporcie. W odniesieniu do przedmiotowego ładunku Marek M. usługi tej nie wykonał, jako że doszła do kradzieży pojazdu wraz z towarem.


Skoro więc Marek M. nie wykonał zadań przewozowych zgodnie z zawartą umową o współpracy nr X i wskutek tego powodowa Spółka poniosła szkodę w postaci zapłaty odszkodowania za utracony ładunek, to w świetle wyżej wskazanej umowy ubezpieczenia pozwany ubezpieczyciel jest obowiązany do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania stosownie do przepisu art. 822 k.c. w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzoną od 1 stycznia 2004r. Z mocy bowiem tego przepisu przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz zostaje zawarta umowa ubezpieczenia.


Pozwany ubezpieczyciel zarzuca, że umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartą z Markiem M. nie obejmuje przedmiotowej szkody, ponieważ z ubezpieczenia wyłączono odpowiedzialność wynikającą z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o przewóz. Zarzut ten jest nieskuteczny, ponieważ Marek M. nie zawarł z powodową Spółką umowy o przewóz. Umowa przewozu jest umową podmiotowo kwalifikowaną, co oznacza, że może być zawarta tylko z przewoźnikiem, czyli osobą fizyczną lub prawną prowadzącą przedsiębiorstwo przewozowe. Jak wynika z umowy o współpracy nr X Marek M. nie miał statusu przewoźnika, w związku z tym jego zobowiązanie do naprawienia powódce szkody nie może być ocenione jako wynikające z niewykonania umowy o przewóz.

Apelacja wywodzi, że obowiązki Marka M. określone w umowie o współpracy nr X obejmowały obowiązki przewoźnika, obowiązki przewozowo - spedycyjne, obowiązki spedycyjne oraz inne obowiązki, nie będące obowiązkami przewoźnika. Ochrona ubezpieczeniowa zatem odpowiedzialności cywilnej firmy współpracującej obejmowała wyłącznie niewykonanie bądź nienależyte wykonanie wszystkich obowiązków około przewozowych, a więc obowiązków spedycyjnych oraz pozostałych określonych, jako inne obowiązki, natomiast nie obejmowała obowiązków przewozowych.


Stanowisko pozwanego ubezpieczyciela nie znajduje potwierdzenia w treści umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawartej pomiędzy pozwanym i Markiem M. Jak już wskazano zgodnie z aneksem do polisy ubezpieczenia OC z dnia 11 lipca 2003r. przedmiotem ubezpieczenia była odpowiedzialność cywilna kontraktowa Marka M. z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy współpracy zawartej z powodową Spółką z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o przewóz. W umowie ubezpieczenia wyłączono zatem odpowiedzialność wynikającą z umowy o przewóz, a taka umowa nie została zawarta pomiędzy Markiem M. a powodową Spółką E.. W aneksie do polisy z dnia 11 lipca 2003r. nie ma żadnego podziału obowiązków określonych w umowie o współpracy nr X z uwagi na rodzaj tych obowiązków i - wbrew wywodom apelacji -wyłączenie odpowiedzialności ubezpieczyciela nie zostało odniesione do charakteru obowiązków ubezpieczonego tylko do kwalifikacji umowy, z której wynika odpowiedzialność ubezpieczonego.


Należy dodać, że umowa o współpracy nr X była akceptowana przez pozwanego ubezpieczyciela i stanowiła integralną część polisy OC. Jeżeli zatem część obowiązków objętych umową o współpracy pozwany kwalifikował jako zobowiązania przewoźnika i nie chciał objąć ich ochroną ubezpieczeniową to powinien był zamieścić stosowane zapisy w umowie ubezpieczenia odnosząc wyłączenie ochrony ubezpieczeniowej do poszczególnych, ściśle określonych obowiązków. Trzeba przy tym podzielić stanowisko Sądu Okręgowego, że byłoby wątpliwe, aby Marek M. miał interes prawny w ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej kontraktowej obejmującej wyłącznie niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy o współpracy w zakresie obowiązków zakwalifikowanych przez pozwanego jako obowiązki około przewozowe.


Skarżący ubezpieczyciel zarzuca, że przyjęcie jego odpowiedzialności za szkodę polegającą na utracie ładunku narusza postanowienie § 2.4. umowy generalnej z dnia 31 marca 2003r. zawartej między stronami niniejszego sporu.


Jednakże - jak wynika z powyższych motywów - źródłem odpowiedzialności pozwanego ubezpieczyciela jest umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej firmy z tytułu wykonania zadań przewozowych w transporcie krajowym i międzynarodowym współpracującej z PPU E. Sp. z o.o. na podstawie umowy o współpracy, stwierdzona polisą i aneksem do tej polisy, zawarta pomiędzy ubezpieczającym / ubezpieczonym Markiem M. i pozwanym Zakładem Ubezpieczeń. Umowa generalna nr X zawarta 31 marca 2003r. pomiędzy pozwanym a powódką określała tylko zasady na jakich będą zawierane umowy ubezpieczeń majątkowych. Niezależnie od powyższego również w tej umowie generalnej pozwany ubezpieczyciel zobowiązał się zawierać z firmami współpracującymi z powódką umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej tych firm z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zadań przewozu zgodnie z umową zawartą przez powódkę z firmą współpracującą z wyłączeniem odpowiedzialności wynikającej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy o przewóz. Stosownie więc do treści także postanowienia § 2.4. umowy generalnej nr X w umowach ubezpieczenia zawieranych z firmami współpracującymi miała być wyłączona ochrona ubezpieczeniowa odpowiedzialności cywilnej z umów o przewóz, a nie poszczególnych obowiązków obciążających firmy współpracujące. Zestawienie zaś postanowień umowy generalnej nr X dotyczących ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej rozszerzonej o OC Pracodawcy, odpowiedzialności cywilnej przewoźnika, ubezpieczenia ładunków z postanowieniami dotyczącymi ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej małej firmy wskazuje, że celem tego ostatniego ubezpieczenia było zabezpieczenie ochrony ubezpieczeniowej firmom współpracującym z powódką z wyjątkiem firm mających status przewoźnika.

Z tych względów żądanie powódki zapłaty przez pozwanego ubezpieczyciela odszkodowania w granicach odszkodowania zapłaconego przez powódkę z tytułu utraty ładunku w przewozie, za którą to szkodę odpowiada wobec powódki Marek M. znajduje uzasadnienie w treści przepisów art. 805 i 822 k.c. w brzmieniu obowiązującym w dacie zawarcia umowy ubezpieczenia z Markiem M. oraz art.8 ust.4 ustawy z dnia 28 lipca 1990r. o działalności ubezpieczeniowej /tekst jednolity Dz. U. 1996r. nr 11 . poz. 62 ze zm./, według którego uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń.


Sąd Okręgowy ustalił, że szkoda poniesiona przez powódkę wyniosła 58.779,12 zł. Prawomocnym bowiem wyrokiem z dnia 22 marca 2005r. sygn. akt XGC 1243 / 04 Sąd Okręgowy w Łodzi zasądził od Spółki E. na rzecz Towarzystwa W. tytułem odszkodowania za utracony ładunek, którego dotyczy również spór niniejszy, kwotę 54.156,69 zł z odsetkami w wysokości 5% w stosunku rocznym od kwoty 51.959,24 zł od 16 czerwca 2004r. do dnia zapłaty oraz od odsetek w kwocie 2.197,45 zł od 9 listopada 2004r. do dnia zapłaty /wyżej powołany wyrok oraz wyrok z dnia 11 października 2005r. sygn. akt LA Ca 894 / 05 Sądu Apelacyjnego w Łodzi wraz z uzasadnieniem, oddalający apelację Spółki E. od wyroku z dnia 22 marca 2005r./. Jak wynika z ugody zawartej 6 marca 2006r. pomiędzy Towarzystwem W. i Spółką E. odsetki zasądzone wyżej wskazanym wyrokiem wyniosły na 6 marca 2006r. 4.622,43 zł, to wyliczenie nie było kwestionowane pod względem rachunkowym przez pozwany w danej sprawie Zakład Ubezpieczeń. Łącznie więc Spółka E. była zobowiązana do zapłaty na rzecz Towarzystwa W. kwoty 58.779,12zł. Kwotę tę Spółka E. zapłaciła - jak trafnie przyjął Sąd Okręgowy- w dniach 15 marca 2006r./ 11. 301,52 zł/, 19 kwietnia 2006r. / 11.000 zł/, 18 maja 2006r. / 11.000 zł/, 12 czerwca 2006r. / 11.000 zł/, 10 lipca 2006r. /11.000 zł / oraz 17 sierpnia 2006r. / pozostałe 3.477,60 zł/.


W świetle powyższego ustalenie Sądu I instancji, że poniesiona przez Spółkę E. szkoda wyniosła 58. 779,12 zł jest prawidłowe.


Chybiony jest więc zarzut apelacji naruszenia art.233 § 1 k.p.c. oraz art.6 kx. i art.361 § 1 k.c. prz2z ustalenie wysokości szkody na kwotę 58.779,12 zł.


Apelacja wywodzi, że powodowa Spółka nie przedłożyła żadnej dokumentacji, która stwierdzałaby wartość przewożonego i utraconego towaru, w szczególności nie przedłożyła faktur i specyfikacji. Jednakże szkoda Spółki E. odpowiada wartości zobowiązania tej Spółki wobec zlecającego usługę przewozu. Wartość zaś tego zobowiązania została ustalona w wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi sygn. akt XG C 1243 / 04 i wyniosła - jak wynika z powyższych motywów - 58.779,12 zł. Wyrok ten jest prawomocny i wobec tego wiąże Sąd w danej sprawie / art. 365 § 1 k.p.c./.


Z uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 11 października 2005r. sygn. akt LA Ca 894 / 05 wynika, że w tej sprawie Spółka E. nie zawiadomiła o toczącym się procesie w trybie art. 84 k.p.c. i nie wezwała do wzięcia w nim udziału ani Marka M. ani Zakładu Ubezpieczeń jako ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej Marka M.  Jednakże brak przypozwania rodzi tylko ten skutek w świetle art. 85 i 82 k.p.c, że w danej sprawie pozwany Zakład Ubezpieczeń może wobec Spółki E. podnieść zarzut, że sprawa o sygn. akt XGC1243 / 04/ IA Ca 894/ 05/ została rozstrzygnięta błędnie albo że Spółka E. prowadziła proces wadliwie. Tego rodzaju zarzuty nie były zgłaszane przez pozwany Zakład Ubezpieczeń, chociaż pozwany ubezpieczyciel w związku ze zgłoszeniem regresowym Towarzystwa W. otrzymał list przewozowy, zlecenie transportowe, dokumenty WZ i faktury handlowe.


Z tych względów rozstrzygnięcie Sądu I instancji, który zasądził od pozwanego ubezpieczyciela kwotę 58. 779, 12 zł wraz z odsetkami od następnego dnia po dokonaniu przez Spółkę zapłaty poszczególnych sum na rzecz Towarzystwa W.  jest prawidłowe.


Należy stwierdzić, że w zaskarżonym wyroku doszło do pomyłki rachunkowej w oznaczeniu ostatniej kwoty, od której odsetki należą się od 18 sierpnia 2006r. Skoro bowiem została zasądzona kwota 58.779,12 zł wraz z odsetkami: od kwoty 11.301,52 od 16 marca 2006r., od kwoty 11.OOOzł od 20 kwietnia 2006r., od kwoty 11.000 zł od 19 maja 2006r., od kwoty 11.000 zł od 11 czerwca 2006r. i od kwoty 11.000 zł od 11 lipca 2006r., to odsetki od 18 sierpnia 2006r. winny być liczone od kwoty 3.477,60 zł / 11.301,52 plus 4x 11.000 zł = 11.301,52 plus 44.000 zł = 55.301,52; 58.779,12 zł minus 55.301,52 = 3.477,60 zł/. Dlatego też należało na podstawie art. 350 § 1 i § 3 k.p.c. sprostować zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że zamiast słów „ od kwoty 4.477,60 zł od dnia 18 sierpnia 2006r." wpisać słowa „od kwoty 3.447,60 zł od dnia 18 sierpnia 2006r."


Wobec powyższego apelacja pozwanego jako niezasadna podlega oddaleniu stosownie do przepisu art.385 k.p.c.


O kosztach procesu za drugą instancję orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu na podstawie przepisów art. 98 § 1 i § 3, art. 108 § 1 zdanie pierwsze i art. 109 k.p.c. w związku z art.391 § 1 k.p.c. oraz § 6 punkt 6 i § 13 ust. 1 punkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu / Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm./.

Informacje prasowe z rynku

29.08.2014 - Ubezpieczenia majątkowe

SO: rodzicom należy się zadośćuczynienie za śmierć syna w wypadku komunikacyjnym

czytaj więcej



29.08.2014 - Ubezpieczenia na życie

Grupa Ubezpieczeniowa Europa: wzmocnienie obecności w segmencie klientów indywidualnych

czytaj więcej



29.08.2014 - Zabezpieczenie emerytalne

PPE: powstaje mniej programów niż upada

czytaj więcej