Rzecznik Ubezpieczonych

Wyszukiwarka:

Wczytuję
Rzecznik Ubezpieczonych > Orzecznictwo > Art. 361 k.c. - szkoda, związek przyczynowy > Zasada pełnego odszkodowania (jakie koszty zobowiązany jest zwrócić poszkodowanemu ubezpieczyciel)

Zasada pełnego odszkodowania (jakie koszty zobowiązany jest zwrócić poszkodowanemu ubezpieczyciel)

  • Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 1 lipca 2008 roku, sygn. akt I C 171/08, niepublikowany

    Wbrew zarzutom pozwanego w niniejszej sprawie koszty naprawy przedmiotowego pojazdu należało skalkulować przy użyciu nowych oryginalnych części. Samochód powoda został bowiem zakupiony w salonie, powód jest jego pierwszym właścicielem, a w aktach brak jest jakichkolwiek informacji by elementy uszkodzone w czasie przedmiotowej kolizji były już uprzednio naprawiane bądź nosiły ślady uszkodzeń. Zważywszy nadto, że w chwili kolizji samochód miał niewiele ponad trzy. lata, użycie nowych oryginalnych części do naprawy jest uzasadnione, tym bardziej że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze szkodą z tytułu odpowiedzialności cywilnej a więc szkodą, która powstała wbrew woli poszkodowanego. Jednocześnie za niezasadne uznać należy zarzuty pozwanego, iż na skutek użycia nowych oryginalnych części zamiennych dojdzie do wzbogacenia powoda. Pozwany pomija bowiem oczywisty fakt, iż każda naprawa powypadkowa niezależnie od tego jakimi częściami jest wykonywana, obniża wartość rynkową pojazdu. Użycie zatem nowych, oryginalnych części zamiennych na pewno nie spowoduje przyrostu wartości tego pojazdu.


  • Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1988 roku, sygn. akt III CZP 2/88, niepublikowana

    Sąd Najwyższy w składzie następującym w sprawie z powództwa Reginy i Mieczysława małż. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu P. o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym dnia 26 stycznia 1988 r., zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w S. postanowieniem z dnia 12 listopada 1987 r.

    do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.

    "czy w przypadku, gdy naprawa powypadkowa pojazdu mechanicznego dokonywana jest na koszt Państwowego Zakładu Ubezpieczeń w ramach odpowiedzialności z tytułu ustawowych ubezpieczeń komunikacyjnych i obejmuje wymianę uszkodzonego nadwozia bądź  innych elementów na nowe właściciel pojazdu otrzymawszy poprzez wymianę pełną restytucję szkody traci prawo własności starego nadwozia bądź innych wymienionych elementów czy też jako właściciel może nadto zadać zwrotu starego nadwozia bądź innych elementów ?"


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 września 2010 roku, sygn. akt XXIII Ga 449/10, niepublikowany

    Każdy ubezpieczony ma zatem prawo do zwrotu udokumentowanych kosztów holowania do wysokości 10% sumy ubezpieczenia określonej w polisie. Natomiast w sytuacji, kiedy kwota z polisy podstawowej, jak w niniejszej sprawie, nie pokrywała w całości wszystkich kosztów holowania pojazdu, powód mógł żądać pozostałych kosztów powołując się na dodatkowe ubezpieczenie. Skoro koszty holowania nie przekraczały łącznej sumy ubezpieczenia - z polisy podstawowej i dodatkowej, to powód miał podstawy do domagania się zwrotu od strony pozwanej całości poniesionych kosztów holowania.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Woli w Warszawie z dnia 3 lipca 2009 r., sygn. akt I C 751/08, niepublikowany

    Zasadą jest, że zakład ubezpieczeń jest zobowiązany zwrócić poszkodowanemu wszystkie celowe, ekonomicznie uzasadnione wydatki poniesione w celu przywrócenia poprzedniego stanu pojazdu. Do wydatków tych należy zaliczyć koszty nowych części i innych materiałów, jeżeli ich użycie było niezbędne do naprawienia pojazdu. Wedle reguły wskazanej w art. 363 k.c. w razie zaistnienia wypadku poszkodowany powinien uzyskać pełną rekompensatę j poniesionej szkody.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 3 września 2009 roku, sygn. akt II Ca 555/09, niepublikowany

    (...) wypłacona kwota pieniędzy winna być „odpowiednia" dla naprawienia szkody, co oznacza, iż powinna być wystarczająca dla przywrócenia stanu poprzedniego.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 4 marca 2010 roku, sygn. akt II Ca 84/10, niepublikowany

    Wysokość odszkodowania powinna być ustalona według reguł określonych w art. 363 k.c. i stanowić „odpowiednią sumę pieniężną". W przypadku szkody majątkowej w samochodzie, który uległ uszkodzeniu w wyniku kolizji drogowej, efekt w postaci naprawienia szkody osiągnięty zostaje wtedy, gdy w wyniku prac naprawczych pojazd doprowadzony zostanie do stanu technicznej używalności odpowiadającej stanowi przed uszkodzeniem.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 24 marca 2009 roku, sygn. akt VII C 745/08, niepublikowany

    W zawartej umowie strony przyjęły „serwisowy" system rozliczania szkody. Zgodnie z § 16 ust 1 owu, w takiej sytuacji, ustalenie rozmiaru szkody następuje po przedłożeniu faktur dokumentujących naprawę pojazdu. Jak wynika z faktur VAT wystawionych przez autoryzowany serwis dokonujący naprawy pojazdu powoda, wykonana naprawa wyniosła łącznie 15.359,87 zł. (...) W związku z powyższym strona pozwana winna zwrócić powodowi dochodzona pozwem kwotę.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2009 roku, sygn. akt XXIII Ga 681/09, niepublikowany

    Niewątpliwie w przedmiotowej sprawie naprawa pojazdu BMW została wykonana i udokumentowania wystawioną przez powoda fakturą VAT, poprzedzoną sporządzeniem kalkulacji w systemie Audatex. Powód jako warsztat autoryzowany marki BMW z uwagi na dostosowanie technologii naprawy do wymogów producenta, objęcie wykonywanej usługi gwarancją odpowiednie wyposażenie warsztatu i zatrudnienie wykwalifikowanej obsługi ma wyższe koszty działania, niż zakłady nieautoryzowane, co przekłada się na wysokość stawki za roboczogodzinę. Z kolei poszkodowany, co słusznie podkreślił w pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy, nie ma obowiązku poszukiwania warsztatu oferującego usługi jak najtańsze. Zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego (m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2003 r., CZP 32/03), w interesie poszkodowanego leży przede wszystkim naprawa umożliwiająca przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody i niezbędnymi kosztami naprawy są koszty wynikające ze stawek obowiązujących w warsztacie, któremu powierzono wykonanie naprawy. W świetle takiej interpretacji zakresu szkody, nie ma podstaw do oczekiwania od poszkodowanego, że szkoda będzie usunięta w warsztacie nieautoryzowanym stosującym średnie bądź wręcz najniższe stawki rynkowe.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2009 roku, sygn. akt XXIII Ga 413/09, niepublikowany

    Przedmiotowe faktury VAT stanowią wiarygodny i przekonywujący dowód wysokości poniesionej przez (...). W tym miejscu należy zaznaczyć, iż wysokość kosztów naprawy wskazana w fakturach VAT jest spójna z kosztami naprawy wskazanymi w kalkulacji naprawy sporządzonej w niezależnym od stron systemie Audatex, oraz że pozwany nie kwestionował kalkulacji naprawy. Dodać należy, iż trafnie Sąd Rejonowy powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2003 r. III CZP 32/03 zgodnie z którą odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela autocasco za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu ustalone według cen występujących na lokalnym rynku. A zatem również kwestionowane przez pozwanego ceny części oraz stawki za roboczogodzinę wskazane w przedmiotowych fakturach VAT są kosztami rzeczywistymi i do ich zrefundowania pozwany winien być zobowiązany jako ubezpieczyciel autocasco.


  • Wyrok Sądu Rejonowego z dnia 31 października 2003 roku, sygn. akt I C 186/01, niepublikowany

    Za nie uzasadnione uznał natomiast Sąd roszczenia powoda o wyrównanie szkody związanej z naprawą systemu jak i poduszek powietrznych i zwrotem kosztów holowania samochodu do Niemiec jak i będące normalnym następstwem uszkodzeń jakie wystąpiły w samochodzie powoda w trakcie kolizji.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi z dnia 22 grudnia 2009 roku, sygn. akt I C 443/08, niepublikowany

    Ocena, czy ubezpieczyciel wypłacając odszkodowanie naprawił w całości szkodę poniesioną przez pokrzywdzonego nie jest elementem stanu faktycznego i co za tym idzie prawidłowość tej oceny należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 363 § 1 k.c. W wypadku uszkodzenia rzeczy w stopniu umożliwiającym przywrócenie jej do stanu poprzedniego, osoba odpowiedzialna za szkodę obowiązana jest zwrócić poszkodowanemu "wszelkie celowe, ekonomicznie uzasadnione wydatki.  W ocenie Sądu i w oparciu o obowiązujące orzecznictwo,   jeżeli do naprawienia uszkodzonej rzeczy niezbędna jest wymiana elementów lub części,  to należy przyjąć,  że pełne odszkodowanie obejmuje koszt „nowych" części i innych materiałów potrzebnych do wykonania naprawy,  oraz koszt robocizny.  Odszkodowanie za szkodę poniesioną w wyniku uszkodzenia pojazdu mechanicznego,  należącego do poszkodowanego nie będącego podatnikiem podatku VAT, ustalone według cen części zamiennych i usług koniecznych do wykonania naprawy pojazdu, obejmuje mieszczący się w tych cenach podatek VAT. Okoliczność,  że poszkodowany dokonał naprawy pojazdu w nieautoryzowanym warsztacie samochodowym przy wykorzystaniu tańszych technik naprawy nie oznacza jednak,   że przeprowadzona naprawa w pełni przywróciła pojazd do stanu sprzed szkody z dnia 26 lutego 2008 r. 


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi z dnia 20 października 2009 roku, sygn. akt I C 609/08, niepublikowany

    Powszechnie przyjmuje się, że kwota wypłacana uprawnionemu powinna umożliwić wyremontowanie samochodu, z zastrzeżeniem, że chodzi tu wyłącznie o wzięcie pod uwagę kosztów celowych, ekonomicznie uzasadnionych. Przytoczone ekonomicznie uzasadnione wydatki obejmują w przypadku samochodu używanego koszty nowych i oryginalnych części, koszt wykonania naprawy zgodnie z technologią i w autoryzowanym zakładzie blacharsko-lakierniczym.


  • Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 1988 roku, sygn. akt III CZP 2/88, niepublikowana

    W razie dokonanej na koszt Zakładu Ubezpieczeń z tytułu ubezpieczenia auto-casco naprawy powypadkowej pojazdu mechanicznego obejmującej wymianę jego uszkodzonych elementów, właściciel pojazdu nie traci własności wymienionych części.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2004 roku, sygn. akt IV CK 672/03, niepublikowany

    Postulat pełnego odszkodowania przemawia za przyjęciem stanowiska o potrzebie zwrotu przez ubezpieczyciela tzw. wydatków koniecznych, potrzebnych na czasowe używanie zastępczego środka komunikacji w związku z niemożliwością korzystania z niego wskutek zniszczenia, z tym że tylko za okres między dniem zniszczenia a dniem w którym poszkodowany może nabyć analogiczny pojazd, nie dłuższy jednak niż za czas do zapłaty odszkodowania. 


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi z dnia 4 listopada 2009 roku, sygn. akt I C 516/07, niepublikowany

    Stosownie do przepisu art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego bądź przez przywrócenie do stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże dopiero, gdyby przywrócenie do stanu poprzedniego było niemożliwe albo pociągało za sobą nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu. Zakład ubezpieczeń pokrywa w pieniądzu kwotę niezbędną do usunięcia szkody, zgodnie z wyborem wierzyciela, bądź przez zwrot kosztów niezbędnych do przywrócenia stanu poprzedniego, bądź przez zapłacenie kwoty stanowiącej różnicę wartości w wycenie składnika majątkowego przed i po zdarzeniu wywołującym szkodę. Kwota  wypłacana  uprawnionemu   powinna  umożliwić wyremontowanie samochodu, z zastrzeżeniem, że chodzi tu wyłącznie o wzięcie pod uwagę kosztów celowych, ekonomicznie  uzasadnionych. Przytoczone ekonomicznie uzasadnione wydatki obejmują w przypadku samochodu używanego koszty nowych i oryginalnych części, koszt wykonania naprawy zgodnie z technologią i w autoryzowanym zakładzie blacharsko-lakierniczym.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 1 października 2009 roku, sygn. akt II C 54/07, niepublikowany

    Z zasady pełnego odszkodowania wynika obowiązek uwzględnienia przy ustalaniu odszkodowania indywidualnej sytuacji poszkodowanego. Jeżeli zatem zamieszkuje on za granicą i tam naprawił bądź zamierza naprawić uszkodzony pojazd, to odszkodowanie powinno uwzględniać ceny towarów i usług w miejscu zamieszkania poszkodowanego. Takiemu stanowisku dał wyraz Sąd Najwyższy w licznych orzeczeniach m.in. w uchwale z dnia 19 marca 1998 roku III CZP 72/97, OSNC 1998/9/133. Sąd Rejonowy pogląd ten aprobuje. Skoro powód przedstawił rachunek za naprawienie uszkodzonego motoru z niemieckiego dealera BMW, gdyż właśnie tam zamieszkuje i tam dokonał sprawy zasadne było zasądzenie odszkodowania we wskazanej kwocie.


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 17 listopada 2008 roku, sygn. akt II C 1132/06, niepublikowany

    Wskazać należy, iż szkodę w rozumieniu art. 361 kc stanowi różnica między stanem majątkowym poszkodowanego, który powstał po wystąpieniu zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by w jego majątku istniał, gdyby zdarzenie nie nastąpiło. Zobowiązanie do zapłaty odszkodowania obejmuje tylko normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Istnienie związku przyczynowego ma wpływ bezpośredni na ustalenie odszkodowania, stanowi bowiem przesłankę odpowiedzialności, decydując o tym czy dana osoba w ogóle ponosi odpowiedzialność za szkodę i jakie są granice tej odpowiedzialności (…).
    Oczywistym jest, iż szkodą jest wszystko to co stracił poszkodowany, a więc nie tylko zmniejszenie aktywów ale i zwiększenie pasywów (…).


  • Wyrok Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie z dnia 20 października 2005 roku, sygn. akt IV C 935/04, niepublikowany

    W literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż szkodą w rozumieniu art. 361 § 2 k.c. jest różnica między stanem majątku poszkodowanego, jaki zaistniał po zdarzeniu wywołującym szkodę, a stanem tego majątku, jaki istniałby, gdyby nie wystąpiło to zdarzenie. Wysokość odszkodowania powinna ściśle odpowiadać rozmiarom wyrządzonej szkody; odszkodowanie zatem nie może być ani wyższe, ani niższe od szkody poniesionej przez poszkodowanego.


  • Wyrok Sądu okręgowego z dnia 28 listopada 2008 roku, sygn. akt XXIII GA 636/08, niepublikowany

    W sytuacji, kiedy istnieje rozbieżność stron w zakresie ustaleń faktycznych, należało ustalić, która ze stron miała udowodnić prawdziwość swoich twierdzeń i ocenić, czy przedstawione przez nią dowody okazały się wystarczające i przekonywujące.


  • Wyrok Sądu Rejonowego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2008 roku, sygn. akt VI C 908/06, niepublikowany

    Szkodę w rozumieniu art. 361 k.c. stanowi zatem różnica pomiędzy stanem majątkowym   poszkodowanego,   który   powstał   po   nastąpieniu   zdarzenia powodującego uszczerbek, a stanem, jaki by w jego majątku istniał, gdyby zdarzenie nie nastąpiło. Naprawienie szkody obejmuje zarówno wyrównanie strat, które poszkodowany poniósł, jak utracone korzyści, które mógłby osiągnąć gdyby mu szkody nie wyrządzono. Zobowiązanie do zapłaty odszkodowania obejmuje tylko normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Istnienie związku przyczynowego ma wpływ bezpośredni na ustalenie odszkodowania. Stanowi bowiem przesłankę odpowiedzialności, decydując o tym czy dana osoba w ogóle ponosi odpowiedzialność za szkodę i jakie są granice tej odpowiedzialności. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy pierwotne znaczenie ma ustalenie istnienia normalnego związku przyczynowego, a ocena czy określony skutek jest „normalny" (typowy, występujący w zwykłej kolejności rzeczy) zawsze powinna być dokonana na podstawie całokształtu   okoliczności   konkretnej   sprawy,   przy   uwzględnieniu   zasad doświadczenia życiowego (por. Uzasadnienie do wyroku z dnia 20 lutego 2002r, w sprawie V CKN 908/00, nie publ.). O szkodzie zaś decyduje uszczerbek -zmniejszenie majątku poszkodowanego, który nastąpił wbrew jego woli. Taką wykładnię zaprezentował także Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z 18 maja 2004 r. (III CZP 24/04, nie publ.) wskazując dodatkowo, iż samo określenie rozmiaru szkody nie przesądza jeszcze o wysokości odszkodowania. Każdorazowo granice obowiązku naprawienia szkody wyznaczone są przez normalny związek przyczynowy między zdarzeniem wywołującym uszczerbek, a szkodą.


  • Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 13 czerwca 1991 roku, sygn. akt I ACr 114/91, opubl. OSA 1992/2/18

    Naprawienie szkody ma wyrównać ubytek majątkowy poszkodowanego, ale nie może prowadzić do wzbogacenia go.


  • Wyrok Sadu Rejonowego w Puławach z dnia 28 lutego 2006 roku, sygn. akt I C 338/04, niepublikowany

    Na szkodę poniesioną przez powódką składa się również suma, jaka zapłaciła za sporządzenie opinii przez rzeczoznawcę. Odszkodowanie bowiem ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę, zaś aby mówić o szkodzie w rozumieniu powołanych przepisów, trzeba stwierdzić uszczerbek (zmniejszenie) majątku poszkodowanego, który nastąpił wbrew woli uprawnionego. Natomiast jeśli ich poniesienie było skutkiem działania samego poszkodowanego, to dalszej oceny będzie wymagać stwierdzenie, czy był on zmuszony do ich poniesienia, czy też poniósł je dobrowolnie. Wydatki, które powódka określa mianem szkody, zostały poniesione dobrowolnie, jednakże zdaniem Sądu poddanie samochodu oględzinom i wycenie powypadkowej stanowiło konieczne czynności przygotowawcze do wszczęcia postępowania sądowego. Zasadne bowiem jest upewnienie się przez powódkę przez zasięgnięcie opinii niezależnego eksperta, jaki jest rzeczywisty koszt naprawy samochodu przed rozpoczęciem drogi postępowania sądowego. Koszt tego badania powinien być przez pozwanych zwrócony.


  • wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 31 stycznia 2008 r., Sygn. akt III Ca 1315/07, niepublikowany

    Powód mieszka na stałe na obszarze RFN i dlatego przy ustalaniu wysokości odszkodowania Sąd przyjął, iż powinno ono zostać ustalone przy uwzględnieniu cen obowiązujących na lokalnym rynku miejsca jego zamieszkania. Z podobnych względów w skład szkody należy zaliczyć poniesione przez powodów koszty opinii rzeczoznawcy niemieckiego.


  • Wyrok Sądu Okręgowy w Gliwicach z dnia 5 sierpnia 2008 r., Sygn. akt III Ca 415/08, niepublikowany

    Skoro uszkodzony pojazd zgodnie z szacunkiem pozwanego zakładu ubezpieczeń posiadał wartość rynkową, a nie nadawał się do naprawy, to powódka mogła żądać pokrycia kosztów parkowania za okres do chwili, kiedy sprzedaż tego pojazdu była możliwa. 


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt III Ca 1023/08, niepublikowany

    Roszczenie oparte o przepis art. 415 § 1 kc w zw. z art. 34 ustawy z dnia 22 marca 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczeń Komunikacyjnych (Dz.U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) oraz art 361 § 1 kc, było bezzasadne. Nie został bowiem wykazany związek przyczynowy pomiędzy uszkodzeniem skrzypiec, a kolizją drogową z dnia 4 listopada 2004r., spowodowaną przez sprawcę ubezpieczonego od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego, przy czym ciężar dowodu spoczywał na powodzie. Nie udowodnił on dostarczonym materiałem dowodowym, by uszkodzenie jego skrzypiec nastąpiło w wyniku zdarzenia, za które odpowiedzialność ponosi pozwany, zatem zasadnym było zdaniem Sądu pierwszej instancji oddalenie powództwa.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2009 roku, sygn. akt XXIII Ga 714/08, niepublikowany

    Sąd nie podziela zapatrywania, że poszkodowany ma prawo skorzystać z każdego warsztatu naprawczego oferującego najwyższą jakość usług. Również przez wykonanie prac naprawczych może dojść do zwiększenia wartości pojazdu w stosunku do jego wartości sprzed wypadku i w konsekwencji do nieuzasadnionego wzbogacenia poszkodowanego.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2008r. Sygn. akt X Ga 6/08, niepublikowany

    Zasada rozkładania ciężaru dowodowego jest prosta i wyraża się w jednym zdaniu art. 6 k.c., który stanowi, iż ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Jeżeli więc powód wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne z pewnych faktów to ciężar ich udowodnienia spoczywa w całości i wyłącznie tylko na powodzie a pozwanemu wystarczy faktom tym tylko zaprzeczyć. Dlatego to powód i tylko powód winien był udowodnić, że przeprowadzona naprawa dotyczyła szkód wywołanych wypadkiem ubezpieczeniowym a jej koszty były konieczne i uzasadnione. Pozwanemu wystarczyło tylko tym okolicznościom zaprzeczyć lub jak w niniejszej sprawie, przyznać je w części w jakiej wypłacono już odszkodowanie.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 listopada 2008 roku, sygn. akt XXIII GA 576/08, niepublikowany

    Brak jest podstaw do przyjęcia w ramach treści art. 361 § 1 kc, iż opłaty związane z przechowywaniem wraku pojazdu na parkingu strzeżonym do daty powiadomienia pozwanego Towarzystwa pozostawały w związku z zaistniałą szkodą. Nieuzasadnionym było obciążenie pozwanego kosztami przechowywania pojazdu na parkingu przed datą zgłoszenia szkody i to aż za okres ponad dwóch miesięcy. Odpowiedzialność  ubezpieczyciela  co  do  zasady kończy się z chwilą wypłaty odszkodowania. W przypadku szkody całkowitej, w sytuacji w której poszkodowany dysponuje wrakiem pojazdu to od niego zależy do kiedy i za jaką cenę pozostałość pojazdu zostanie sprzedana. Powód podejmował próby zbycia pojazdu przez okres około sześciu miesięcy. Sąd stanął na stanowisku, iż pozwany w niniejszej sprawie zobowiązany był do pokrycia kosztów parkowania pojazdu od momentu zgłoszenia    szkody    aż    do    momentu    wypłaty    odszkodowania poszkodowanemu.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 1998 r., sygn. akt II CKN 639/97, niepublikowany

    Żądając odszkodowania z tytułu kosztów oględzin, opinii i pełnomocnika na terenie Niemiec, skarżący bagatelizuje fakt niespełnienia przezeń obowiązku wynikającego z § 25 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów (Dz. U. Nr 96, poz. 475 ze zm.). Jest jasne, że odpowiadając na wezwanie ubezpieczyciela, przedstawiając mu samochód do oględzin oraz współdziałając przy ustaleniu okoliczności wypadku i rozmiaru szkód, powód nie musiałby ponosić na terenie Niemiec żadnych dodatkowych wydatków. Jest także oczywiste, i Sądy obu instancji przekonywająco to wyjaśniły, że wydatki powoda przedstawiane jako szkoda nie pozostają w normalnym, przeciętnym związku przyczynowym ze zdarzeniem ubezpieczeniowym; wydatki te powód poniósł z własnej woli i na własne ryzyko. 


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1987 roku, sygn. akt IV CR 158/87, niepublikowany

    Zastosowanie różnicy ceny samochodu przed i po wypadku nie może stanowić podstawy do wyliczenia wysokości odszkodowania jeśli przyczyną wypadku jest zawinione działanie osoby trzeciej, za którą ponosi pełną odpowiedzialność ubezpie­czyciel w ramach odpowiedzialności OC. W takim wypadku ubezpieczyciel ma obowiązek pełnego wyrównania szkody niezależnie od tego, czy poszkodowany zakupił części zamienne i podjął remont uszkodzonego wozu, czy też podejmie go w późniejszym terminie. Również bez znaczenia pozostaje kwestia uzyskania korzyści z rzekomego przekroczenia rzeczywistej szkody.


  • Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 13 maja 2008 roku, sygn. akt XXIII Ga 207/08, niepublikowany

    Stan faktyczny sprawy nie jest między stronami sporny. Sąd I instancji trafnie wskazał, iż zgodnie z art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła a zgodnie z § 2 powołanego artykułu w powyższych granicach naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Z kolei zgodnie z art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie do stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 kwietnia 2007 roku, sygn. akt VI Ca 103/07, niepublikowany

    Wysokość świadczenia zobowiązanego do wypłaty odszkodowania należy obliczać na podstawie ustaleń co do zakresu uszkodzeń, uzasadnionych technicznie sposobów naprawy, przewidzianych kosztów niezbędnych materiałów i robocizny według cen z daty ich ustalania. Zatem wysokość odszkodowania ma odpowiadać kosztom przywrócenia wartości pojazdu sprzed wypadku /art.363 kc/. Nie ulega wątpliwości, że powód, aby naprawić motocykl w takim zakresie, aby przywrócić go do stanu sprzed szkody musiał zakupić części. W związku z tym wniósł o zasądzenie kwoty 39.779,46-zł z tytułu kosztów naprawy motocykla jako kwoty obejmującej całkowity koszt przywrócenia pojazdu do stanu sprzed powstania szkody. Podniósł, że wszystkie części, jakie zakupił, były częściami nowymi.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt VI Ca 678/06, niepublikowany

    Nie ma wystarczającego uzasadnienia dla uwzględnienia żądania tylko w części, gdyż nie oddaje to linii orzecznictwa Sądu Najwyższego w zakresie rekompensowania szkód komunikacyjnych na podstawie umowy ubezpieczenia. Rekompensata ta zbliża się do pełnego wyrównania szkody poniesionej. Wyłomy od tej linii orzecznictwa są rzeczywiście nieliczne i najzupełniej wyjątkowe.


  • Wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 5 października 2005 r., sygn. akt VI Ca 666/05, niepublikowany

    Kwota zapłaty za postój samochodu na parkingu powypadkowym do czasu sprzedaży samochodu jest szkodą, bo stanowi uszczerbek majątkowy po stronie powoda. Koszty związane z transportem uszkodzonego samochodu do Częstochowy, byłyby wyższe od kosztów zwianych z pozostawieniem samochodu na parkingu strzeżonym we Wrocławiu. Celowym w tych okolicznościach, było pozostawienie auta powoda na parkingu strzeżonym, bo zmierzało na zmniejszenia rozmiaru szkody. Dlatego też istniały pełne podstawy do uznania, że roszczenie powoda co do zapłaty spornej kwoty było zasadne.


  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2002 r., sygn. akt V CKN 908/00, niepublikowany

    Koszty wynagrodzenia pełnomocnika poszkodowanego, poniesione w postępowaniu przedsądowym, nie mieszczą się w odszkodowaniu należnym poszkodowanemu w kolizji drogowej, gdy podstawą odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zawarta ze sprawcą szkody.


  • wyrok SN z dnia 2003.08.07 IV CKN 387/01 niepublikowany
    1. Szkoda niewątpliwie ma charakter dynamiczny, a więc jej zakres może podlegać zmianom. Niejednokrotnie ujemne konsekwencje zdarzenia wywołującego szkodę przejawiają się nie tylko w dobrach, które zostały bezpośrednio naruszone, ale też w pozostałych dobrach przynależnych do danego podmiotu, ujemnie wpływając na całą sferę jego interesów. Ponadto szkoda może się zwiększać z upływem czasu, często bowiem jedne zdarzenia pociągają inne.
     

    2. Ubezpieczyciel zobowiązany jest, poza zwrotem uzasadnionych okolicznościami zdarzenia kosztów mających na celu zapobieżenie zwiększeniu szkody, pokryć niezbędne koszty obrony sądowej przeciw roszczeniu osoby trzeciej. Inne koszty obrony, w tym także koszty wynagrodzenia pełnomocnika poszkodowanego w postępowaniu przedsądowym, nie są objęte zakresem odszkodowania należnego od zakładu ubezpieczeń.

  • uchwała SN z dnia 2003.06.13 III CZP 32/03 OSNC 2004/4/51
    Odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku.


  • wyrok SN z dnia 2002.01.16 IV CKN 635/00 niepublikowany
    Aby odszkodowanie spełniało warunek pełnego naprawienia szkody i uwzględniało realne istniejące możliwości naprawienia szkody, musi umożliwiać poszkodowanemu, zamieszkałemu za granicą i będącemu obywatelem innego państwa, dokonanie naprawy na terenie jego kraju. Odszkodowanie powinno zatem być ustalone według cen obowiązujących w tym kraju, a nie cen występujących w Polsce.

  • wyrok SN z dnia 2001.06.11 V CKN 266/00 OSP 2002/3/40
    Koszty wynagrodzenia pełnomocnika poszkodowanego, poniesione w postępowaniu przedsądowym, nie mieszczą się w odszkodowaniu należnym poszkodowanemu w kolizji drogowej, gdy podstawą odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń jest umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, zawarta ze sprawcą szkody.

  • wyrok SN z dnia 1997.12.11 I CKN 385/97 niepublikowany
    Jeżeli naprawy samochodu uszkodzonego w wypadku komunikacyjnym dokonał sam poszkodowany, to w ramach odszkodowania z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia OC należy mu się nie tylko zwrot poczynionych przez niego przy tej naprawie nakładów, ale i zwrot robocizny z uwzględnieniem przyjętych, z reguły w miejscu zamieszkania (Niemczech), stawek robocizny za tego rodzaju usługi.

  • uchwała SN z dnia 1994.03.18 III CZP 25/94 OSNC 1994/10/188
    W razie częściowego uszkodzenia pojazdu do kosztów naprawy wlicza się również koszty transportu nadwozia samochodu zakwalifikowanego do wymiany w sytuacji, gdy zaistniała konieczność sprowadzenia go z innej miejscowości - § 19 umowy ubezpieczenia ogólnych warunków ubezpieczenia pojazdów samochodowych od uszkodzeń auto - casco Towarzystwa Ubezpieczeń (...) S.A.

  • wyrok s.apel. w Łodzi z dnia 1992.11.10 I ACr 410/92 OSA 1993/8/57
    Odszkodowanie należne w ramach ubezpieczenia autocasco obejmuje wszystkie koszty przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego. O przywróceniu pojazdu do stanu poprzedniego można zaś mówić jedynie wówczas, gdy stan pojazdu po naprawie, pod każdym względem (stan techniczny, zdolność użytkowa, części składowe, trwałość, wygląd estetyczny itp.) odpowiada stanowi tegoż pojazdu sprzed wypadku.

  • wyrok SN z dnia 1988.12.13 I CR 280/88 niepublikowany
    Wprawdzie poszkodowany, uprawniony jest w zasadzie do wyboru sposobu naprawienia swojej szkody, gdyby się jednak okazało, że dokonanie naprawy pociągnęłoby za sobą dla zakładu ubezpieczeń nadmierne koszty-w szczególności przekraczające wartość całego samochodu według cen wolnorynkowych, to w razie stwierdzenia nieopłacalnej naprawy można by uznać, że jego roszczenie ogranicza się do świadczenia w pieniądzu aktualnej wartości samochodu według stanu przed wypadkiem, pomniejszonej o jego aktualną wartość - według obecnego stanu.

  • wyrok SN z dnia 1988.06.27 I CR 151/88 niepublikowany
    Roszczenie o świadczenia należne od ZU w ramach ustawowego ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej (OC) z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne niezależnie od tego, czy naprawa została już dokonana, wysokość świadczeń obliczać należy na podstawie ustaleń co do zakresu uszkodzeń i technicznie uzasadnionych sposobów naprawy, przy przyjęciu przewidzianych kosztów niezbędnych materiałów i robocizny według cen z daty ich ustalenia. Naprawa pojazdu przed uzyskaniem świadczeń PZU i jej faktyczny zakres nie ma zasadniczego wpływu na powyższy sposób ustalenia ich wysokości.

  • Wyrok SN z dnia 20 lutego 1981 r., sygn. akt I CR 17/81, OSNC 1981/10/199
    Jeżeli poszkodowany wybrał przywrócenie stanu poprzedniego przez naprawę uszkodzonego pojazdu, świadczenia zakładu ubezpieczeń przewidziane w § 16 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1974 r. w sprawie obowiązkowych ubezpieczeń komunikacyjnych (Dz. U. Nr 46, poz. 274 z późn. zm.) obejmują pełny koszt naprawy uszkodzeń spowodowanych wypadkiem, pomniejszony o kwotę odpowiadającą wzrostowi wartości pojazdu w następstwie naprawy w stosunku do jego wartości w dniu wypadku, jeżeli taki wzrost nastąpił.

  • Wyrok SN z dnia 13 października 2005 r, sygn. akt I CK 185/2005 OSNC 2006/7-8/133, Biul. SN 2005/12/9, M. Prawn. 2006/17/946
    Dobrowolne naprawienie przez osobę trzecią na własny koszt uszkodzonego w wypadku samochodu w zasadzie nie podlega zaliczeniu na poczet odszkodowania należnego w związku z wypadkiem.

Informacje prasowe z rynku

17.07.2014 - Ubezpieczenia majątkowe

Wytyczne KNF w sprawie komunikacyjnego OC wyznaczają standardy obsługi klienta

czytaj więcej



17.07.2014 - Ubezpieczenia na życie

Zaledwie 6 proc. Polaków wyjeżdża za granicę tylko z EKUZ, bez polisy turystycznej

czytaj więcej



17.07.2014 - Zabezpieczenie emerytalne

W OFE może pozostać milion klientów

czytaj więcej