Jednocześnie na poczet należnego powodowi odszkodowania należy zaliczyć kwotę uzyskaną przez niego za sprzedaż uszkodzonego samochodu tj. 8700,00 złotych, albowiem w sytuacjach, w których zniszczeniu uległa rzecz, a pozostałości po niej prezentują jednak pewną wartość, wartość ta podlega odliczeniu od należnego poszkodowanemu odszkodowania. Zdarzenie będące źródłem szkody nie może prowadzić do wzbogacenia się poszkodowanego (wyrok SN z 06.04.2004 r. I CK 557/03, Legalis).

(wyrok sądu niższej instancji – kliknij tutaj)

(...) w przypadku uznania przez pozwaną kosztów naprawy pojazdu wskazanych w ekspertyzie  niemieckiego  rzeczoznawcy,  wysokość  odszkodowania należnego powodowi   stanowi   różnicę   pomiędzy  kwotą  ustaloną  przez   rzeczoznawcę niemieckiego a kwotą wypłaconą przez pozwaną.

(wyrok Sądu Okręgowego w tej samej sprawie – kliknij tutaj)

W orzecznictwie Sądu Najwyższego (wyrok z dnia 20 lutego 2002 r. V CKN 903/00 OSNC 2003 nr 1 poz. 15, wyrok z dnia 20 kwietnia 1971 r., II CR 475/70, OSPiKA 1971, nr 12, poz. 231 oraz wyrok z dnia 1 września 1970 r., H CR 371/70, OSNCP 1971, nr 5, poz. 93), wskazuje się, że jedynie w przypadku, gdy koszty naprawy pojazdu po wypadku przekraczają wartość samochodu sprzed tego zdarzenia, w stopniu, który uzasadnia uznanie naprawy za nieopłacalną, gdy remont pojazdu pociągałby nadmierne trudności, albo okazał się niemożliwy, to uzasadnione i celowe jest uznanie powstałej szkody za tzw. szkodę całkowitą i przyjęcie, iż stanowi ona różnicę między wartością pojazdu sprzed wypadku a wartością pozostałości. W powołanych orzeczeniach dominuje pogląd, który Sąd podziela, że świadczenie zobowiązanego, polegające na przywróceniu stanu poprzedniego lub zapłaceniu kwoty odpowiadającej wartości takiego przywrócenia (kosztów naprawy samochodu), nie powinno przekraczać kosztów celowych, ekonomicznie uzasadnionych.

Roszczenie o świadczenie należne od zakładu ubezpieczeń ramach obowiązkowego ubezpieczenia komunikacyjnego odpowiedzialności cywilnej z tytułu kosztów przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu pierwotnego jest wymagalne bez względu na to, czy pojazd jest już naprawiony oraz czy właściciel uszkodzonego pojazdu wydał już na ten cel środki pieniężne. W związku z powyższym zarzut pozwanego jakoby powód nie przedłożył faktur na zakup części oraz robociznę potrzebną do naprawy samochodu należy uznać za chybiony.

Nieopłacalność naprawy, będąca przesłanką wystąpienia tzw. szkody całkowitej, ma miejsce wówczas, gdy jej koszt przekracza wartość pojazdu sprzed wypadku.

Szkoda częściowa ma miejsce wówczas, gdy uszkodzony pojazd nadaje się do naprawy, a koszt naprawy nie przekracza wartości w dniu ustalenia przez zakład ubezpieczeń tego odszkodowania.
Szkoda całkowita występuje wówczas, gdy pojazd uległ zniszczeniu w takim stopniu, że nie nadaje się do naprawy, albo gdy koszty naprawy przekroczyłyby wartość pojazdu w dniu likwidacji szkody.

Posłużenie się programem   komputerowym,   jest   powszechnie   stosowane   przez   biegłych sporządzających opinie sądowe, posługują się nią także firmy ubezpieczeniowe, w tym pozwana spółka, w toku prowadzonych przez nie likwidacji szkód. Sąd w przekonywujący sposób wyjaśnił także przyczyny skorzystania przez  biegłego z drugiego programu komputerowego, wystarczająco też uzasadnił, że nie miało to wpływu na poprawność dokonanych w opinii wyliczeń. Biegły w toku postępowania sądowego w sposób wystarczający i przekonywujący uzasadnił ich zasadność. W tej sytuacji nie było podstaw do uwzględnienia wniosku strony powodowej dotyczącego dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego.

Zgodnie z art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła a zgodnie z § 2 powołanego artykułu w powyższych granicach naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Z kolei zgodnie z art. 363 § 1 k.c. naprawienie szkody powinno nastąpić według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie do stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej.