Na gruncie prawa polskiego, i to nie tylko w zakresie stosunków z udziałem konsumentów (art. 385 § 2 k.c.), wątpliwości należy tłumaczyć na niekorzyść strony, która zredagowała umowę. Ryzyko wątpliwości wynikających z niejasnych postanowień umowy, nie dających usunąć się w drodze wykładni, powinna bowiem ponieść strona, która zredagowała umowę.

(...) tego rodzaju ogólne warunki (zwane w literaturze wzorcami kwalifikowanymi) wiążą wtedy, gdy druga strona mogła z łatwością dowiedzieć się o ich treści. Jeżeli, jak w niniejszej sprawie, do dokumentu ubezpieczeniowego, w którym powołano oznaczenie ogólnych warunków ubezpieczenia, pozwany dołączył informację, że „ogólne warunki ubezpieczenia stanowiące podstawę niniejszej umowy są do wglądu w Inspektoracie ZU lub u pośrednika ubezpieczeniowego", uznać można, że dopełnił powyższego wymogu.

Art. 385 § 1kc ustanawia zasadę priorytetu umowy względem wzorca. Zawarcie umowy ubezpieczenia mienia, które według treści ogólnych warunków ubezpieczenia, ubezpieczeniu nie podlega, pociąga za sobą konieczność rozwią­zania kolizji między umową i wzorcem w sposób określony w tym przepisie.