-
wyrok SN z dnia 1971.02.24 II CR 619/70 OSNC 1971/10/182
Wywołanie rozstroju zdrowia u osób mieszkających w domu, położonym w pobliżu kopalni, wskutek hałasu wytwarzanego pracą wentylatora szybu kopalni i przekraczającego normy dopuszczalne wyczerpuje przesłanki z art. 435 k.c., a w konsekwencji uzasadnia stosowanie art. 445 § 1 w związku z art. 444 § 1 k.c.
-
uchwała SN z dnia 1970.04.07 III CZP 17/70 OSP 1971/9/169
Zakład przemysłowy odpowiada na podstawie art. 435 § 1 k.c. za szkody spowodowane emitowaniem substancji trujących również wtedy, gdy stężenie ich nie przekracza norm ustalonych w przepisie art. 2 ustawy z dnia 21 kwietnia 1966 r. (Dz. U. nr 14, poz. 87) i w przepisach wydanego na jego podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 1966 r. (Dz. U. nr 42, poz. 253), chyba że chodzi o powszechnie odczuwane w danym rejonie skutki pogorszenia się środowiska przyrodniczego.
-
wyrok SN z dnia 1976.10.06 IV CR 380/76 OSNC 1977/5-6/93
Związek przyczynowy między określonym schorzeniem poszkodowanego a ruchem przedsiębiorstwa lub zakładu przemysłowego emitującego szkodliwe dla zdrowia substancje należy uznać za wskazany już w razie ustalenia, że poszkodowany był narażony na działanie szkodliwych zanieczyszczeń, emitowanych przez to przedsiębiorstwo lub zakład, których normalnym następstwem może być schorzenie poszkodowanego.
-
wyrok SN z dnia 1981.02.24 IV CR 17/81 OSNC 1981/11/216
Wyłączenie odpowiedzialności na podstawie art. 435 § 1 k.c. nie może uzasadniać powoływania się na to, że zagrożenie środowiska, wyrażające się w szkodach na mieniu lub na osobie, jest powszechnie odczuwalne w rejonie emitowania pyłów i gazów.
Granice, poza które nie sięga odpowiedzialność na podstawie art. 435 k.c., wyznacza treść tego przepisu statuującego odpowiedzialność na zasadzie ryzyka i normalny związek przyczynowy między działaniem lub zaniechaniem a szkodą.
-
wyrok s.apel. w Katowicach z dnia 1996.10.10 I ACr 500/96 Wokanda 1998/2/40
Odpowiedzialność z art. 435 § 1 kc zachodzi wówczas, gdy szkoda wyrządzona została przez ruch przedsiębiorstwa lub zakładu wprawianego w ruch za pomocą sił przyrody, natomiast nie wchodzi w grę odpowiedzialność za jakąkolwiek szkodę związaną z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa czy zakładu.
Przy konstrukcji odpowiedzialności z tytułu ryzyka (art. 435 § 1 kc) - jaką w tej sprawie przyjął sąd - każdy producent, np. samochodów, noży, cegły itp, odpowiadałby za wszystkie wypadki spowodowane przy udziale tych produktów, gdyż przy ich produkcji też stosowano siły przyrody.
Dlatego w tej sprawie odpowiedzialność należało rozpoznawać w aspekcie winy producenta i przy przyjęciu, że każdy produkt używany zgodnie z przeznaczeniem musi być bezpieczny i nie może być wypadków "losowych".
-
wyrok SN z dnia 2001.06.19 II UKN 424/00 OSNP 2003/6/155
Odpowiedzialność na zasadzie ryzyka (art. 435 § 1 KC) oparta jest na założeniu, że samo funkcjonowanie zakładu wprawianego w ruch za pomocą sił przyrody stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, niezależnie od działania lub zaniechania prowadzącego taki zakład.
-
wyrok SN z dnia 2001.01.05 V CKN 190/00 niepublikowany
Wyrządzenie szkody przez "ruch przedsiębiorstwa lub zakładu" ma miejsce zarówno wtedy, gdy szkoda jest bezpośrednim skutkiem użycia sił przyrody i pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z niebezpieczeństwem wynikającym z zastosowania tych sił, jak i wtedy, gdy pozostaje w związku z samym tylko ruchem przedsiębiorstwa lub zakładu jako całości.