Właściwość zobowiązania wynikającego z umowy ubezpieczenia polega m. in. na tym, iż będąca jego elementem wierzytelność wobec ubezpieczyciela o wypłatę odszkodowania ubezpieczeniowego jest szczególną postacią wierzytelności przyszłej, a mianowicie wierzytelnością warunkową, bo jej powstanie strony umowy ubezpieczenia uzależniają od zdarzenia przyszłego i niepewnego, a mianowicie od wystąpienia zdarzenia objętego ryzykiem ubezpieczeniowym. Do chwili wystąpienia tego zdarzenia wierzytelność jako prawo podmiotowe nie istnieje, a istnieje jedynie ekspektatywa wierzytelności, a więc względne prawo tymczasowe. Pełny skutek umowy przelewu wierzytelności przyszłej łączyć należy dopiero z powstaniem wierzytelności cedenta, który w dacie dokonywania cesji rozporządził jedynie nieistniejącym jeszcze prawem, bo wierzytelnością przyszłą.

Mając zatem na uwadze fakt, że strony łączyła umowa ubezpieczenia, zaszło zdarzenie powodujące powstanie odpowiedzialności ubezpieczeniowej ZU S.A. tj. kradzież ładowacza o wartości na dzień 7 kwietnia 111.213,13 zł i nie wystąpiły okoliczności wyłączające odpowiedzialność ubezpieczyciela Sąd na podstawie art. 805 §1 kc w zw. z art. 807§ 1 kc i art. 818 kc zasadził w/w kwotę oddalając powództwo w pozostałej części.

Stanowisko pozwanej, zdaje się, wskazuje też na to, iż powódka, jako właścicielka samochodu w 2/3 części, nie może dochodzić świadczenia z polisy w pełnej wysokości. Takie stanowisko należy uznać za błędne. Powódka w niniejszej sprawie dochodzi wypłaty świadczenia określonego w łączącej ją z pozwaną umowie ubezpieczenia, nie zaś odszkodowania z tytułu deliktu lub niewykonania bądź   nienależytego   wykonania   umowy. Odszkodowanie wypłacane przez ubezpieczyciela nie jest kategorią odszkodowania z czynu niedozwolonego (art. 415 kc) czy nawet odszkodowania za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie umowy (art. 471 kc), jest tylko świadczeniem umownym - zgodnie z definicją zawartą w art. 805 § 1 i § 2 pkt 1 kc. Pozwana też nie wykazała, że przysługujące powódce świadczenie ma odpowiadać jedynie 2/3 rzeczywistej wartości samochodu w chwili powstania szkody. Pozwana dobrowolnie zawarła z powódką umowę ubezpieczenia samochodu, obejmującą obowiązek wypłaty  jej   całego   świadczenia   gdyby   nastąpił   wypadek przewidziany w umowie. Stąd winna wobec zaistnienia zdarzenia wywołującego szkodę świadczenie przewidziane umową spełnić.

Ogólne warunki umów, stanowiące integralną część zawartej przez strony umowy ubezpieczenia, podlegają wykładni według reguł określonych w art. 65 § 2 k.c., gdy ich postanowienia nie są precyzyjne i stwarzają wątpliwości co do ich istotnej treści. Wykładnia ta nie może pomijać celu, w jakim umowa została zawarta, a także natury i funkcji zobowiązania. Celem umowy jest zaś niewątpliwie udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Umowa ubezpieczenia pełni funkcję ochronną i z tej przyczyny miarodajny do wykładni jej postanowień jest punkt widzenia tego, kto jest chroniony. 

Jeżeli z zakresu ubezpieczenia zostają wyłączone wszystkie szkody powstałe wskutek braku spełnienia wszelkich norm obowiązujących w budownictwie, to w istocie funkcja ochronna umowy ubezpieczenia okazuje się iluzoryczna. Z istoty umowy ubezpieczenia nie wynika oczywiście zakaz wyłączenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń, gdy szkoda powstała lub uległa zwiększeniu wskutek zaistnienia przesłanek określonych w samej umowie lub w stanowiących jej część kwalifikowanych wzorcach, jakimi są ogólne warunki umów. Niewątpliwie jednak spełnienie funkcji ochronnej umowy ubezpieczenia wymaga, aby przed jej zawarciem ubezpieczający miał świadomość, jakie wypadki ograniczają lub wyłączają odpowiedzialność kontrahenta. Ogólne warunki powinny zatem w sposób precyzyjny takie wypadki określać, a w razie niejasności czy wątpliwości postanowienia te należy interpretować na korzyść ubezpieczającego.