Sprzeczność OWU lub postanowień umowy ubezpieczenia z przepisami k.c.
-
Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2009 roku, sygn. akt XX GC 387/08, niepublikowany
Mając zatem na uwadze fakt, że strony łączyła umowa ubezpieczenia, zaszło zdarzenie powodujące powstanie odpowiedzialności ubezpieczeniowej ZU S.A. tj. kradzież ładowacza o wartości na dzień 7 kwietnia 111.213,13 zł i nie wystąpiły okoliczności wyłączające odpowiedzialność ubezpieczyciela Sąd na podstawie art. 805 §1 kc w zw. z art. 807§ 1 kc i art. 818 kc zasadził w/w kwotę oddalając powództwo w pozostałej części.
-
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 14 grudnia 2005 roku, sygn. akt I ACa 670/05, opubl. PSAB 4/2005
Art. 385 § 1kc ustanawia zasadę priorytetu umowy względem wzorca. Zawarcie umowy ubezpieczenia mienia, które według treści ogólnych warunków ubezpieczenia, ubezpieczeniu nie podlega, pociąga za sobą konieczność rozwiązania kolizji między umową i wzorcem w sposób określony w tym przepisie.
-
Wyrok z dnia 17 czerwca 1983 r. Sąd Najwyższy I CR 189/83 OSNC 1984/4/54
Nie jest sprzeczne z przepisami kodeksu cywilnego regulującymi umowę ubezpieczenia postanowienie ogólnych warunków ubezpieczenia od kradzieży z włamaniem i rabunku mienia jednostek gospodarki nie uspołecznionej, nakładające na ubezpieczającego obowiązek zachowania rozsądnych środków ostrożności przy zabezpieczeniu mienia, których niedopełnienie uprawnia ubezpieczyciela do odmowy wypłaty świadczenia ubezpieczeniowego w całości lub części, jeśli niedopełnienie tych obowiązków miało wpływ na powstanie szkody albo jej rozmiar.
-
Wyrok z dnia 27 listopada 1991 r. sąd apelacyjny w Gdańsku I ACr 560/91 OSA 1992/5/43
Ubezpieczenie budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od ognia i innych zdarzeń losowych jest stosownie do art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 59, poz. 344) ubezpieczeniem umownym obowiązkowym prowadzonym na warunkach przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 1990 r. (Dz. U. Nr 92, poz. 546), które jednak nie mogą być sprzeczne z przepisami "iuris cogentis tytułu XXVII Ksiegi III k.c. o umowie ubezpieczenia (art. 807 § 1 k.c.).
W szczególności, przepisy cytowanego rozporządzenia Ministra Finansów nie mogą podważać przewidzianej w art. 806 § 2 k.c. zasady o bezskuteczności objęcia umową ochronną ubezpieczeniową okresu poprzedzającego zawarcie umowy, jeżeli w chwili zawarcia umowy którakolwiek ze stron wiedziała, że wypadek ubezpieczeniowy już zaszedł. Stanowisko powyższe nie pozostaje w sprzeczności z § 9 rozporządzenia, dopuszczającym możliwość zapłacenia przez ubezpieczającego składki do dnia 15 lutego danego roku ze skutkiem w postaci uznania, że umowa została zawarta od dnia 1 stycznia tego roku.
-
Uchwała z dnia 23 lutego 1995 r. Sąd Najwyższy III CZP 10/95 OSNC 1995/6/89
Postanowienie § 15 ust. 2 pkt 3 ogólnych warunków ubezpieczenia auto-casco, zatwierdzonych uchwałą Zarządu Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń S.A. nr UZ 98/92 z dnia 4 września 1992 r., stanowiące, że odpowiedzialność PZU kończy się w razie nieopłacenia kolejnej raty składki z upływem terminu płatności raty składki określonego w dokumencie ubezpieczenia nie jest sprzeczne z przepisami kodeksu cywilnego dotyczącymi umowy ubezpieczenia.
-
Wyrok z dnia 28 lutego 1996 r. sąd apelacyjny w Łodzi I ACr 37/96 OSA 1996/9/43, OSAŁ 1996/2/27
Ujemne skutki wadliwie opracowanych ogólnych warunków ubezpieczeń, polegające na możliwości dowolnej ich interpretacji, powinny obciążać ubezpieczyciela, jako profesjonalistę i autora tych warunków.