Wyszukiwarka:
Wyszukiwarka:
Konstrukcję umowy na korzyść osoby trzeciej przewidują ogólne przepisy umowy ubezpieczenia zawarte w Kodeksie cywilnym, tj. art. 808 § 1 kc, który stanowi lex specialis do art. 393 k.c. w takim zakresie, w jakim dopuszcza zawieranie umów ubezpieczenia na rzecz osoby nieoznaczonej. Ubezpieczenie na rzecz osoby trzeciej (oznaczonej bądź nieoznaczonej w umowie polega na tym, że ubezpieczający opłaca składki ubezpieczeniowe, a osoba trzecia jest uprawniona do świadczeń ze strony ubezpieczyciela - w przypadku ubezpieczenia majątkowego - do wypłaty określonego odszkodowania za szkodę powstałą na skutek przewidzianego w umowie wypadku.
Konstrukcję umowy na korzyść osoby trzeciej przewidują ogólne prze¬pisy umowy ubezpieczenia zawarte w Kodeksie cywilnym, tj. art. 808 § 1 kc, który stanowi lex specialis do art. 393 kc w takim zakresie, w jakim dopuszcza zawieranie umów ubezpieczenia na rzecz osoby nieoznaczonej. Ubezpiecze¬nie na rzecz osoby trzeciej (oznaczonej bądź nieoznaczonej w umowie polega na tym, że ubezpieczający opłaca składki ubezpieczeniowe, a osoba trzecia jest uprawniona do świadczeń ze strony ubezpieczyciela - w przypadku ubez¬pieczenia majątkowego - do wypłaty określonego odszkodowania za szkodę powstałą na skutek przewidzianego w umowie wypadku.
Umowa wymieniona w art. 808 § 1 k.c. może być umową ubezpieczenia na rzecz osoby trzeciej sensu stricto albo umową ubezpieczenia na cudzy rachunek.
Art. 808 k.c. stanowi lex specialis w stosunku do art. 393 k.c. w takim zakresie, w jakim dopuszcza zawarcie umowy ubezpieczenia na rzecz osoby nieoznaczonej. W pozostałym zakresie uregulowanie art. 808 k.c. nie odbiega od zasad określonych w art. 393 k.c. W związku z tym umowy na rzecz osoby trzeciej nie domniemywa się.
Można się zgodzić również z wypowiedzią, że ubezpieczonym /uprawnionym do świadczenia/ może się stać podmiot nie będący stroną umowy, gdy jest osobą trzecią na rzecz której strony zawarły umowę ubezpieczenia. Tak art. 808 k.c. jak i § 21 ust. 1 o.w.u., dozwa¬lały Gminnej Spółdzielni na zawarcie na rzecz powoda umowy ubezpieczenia z pozwanym Zakładem Ubezpieczeń. Był on przecież dysponentem mienia złożo¬nego w lokalu tej Spółdzielni, które dotknął wypadek ubezpieczenio¬wy, a składkę na rzecz ubezpieczyciela odprowadzała – odpowiednio podwyższając ryczałt obciążający powoda - od tego także mienia zatrudniająca go Spółdzielnia. /§ 22 ust. 2 o.w.u./. Z umowy - zawartej na jego rzecz - nabyłby zaś powód uprawnienie do dochodzenia odszkodowania ubezpieczeniowego wprost od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń.
Sytuacja prawna (prawa i obowiązki) ubezpieczającego i ubezpieczonego jest ukształtowana odmiennie. Na ubezpieczającym ciąży obowiązek zapłaty składki, od którego to obowiązku jest zwolniony ubezpieczony, który posiada z kolei ustawowe uprawnienie żądania świadczenia ubezpieczeniowego wprost od ubezpieczyciela, chyba że w umowie uzgodniono inaczej. W braku odmiennej umowy odszkodowanie lub należne świadczenie przysługuje osobie trzeciej bezpośrednio od ubezpieczyciela. Umowa może jednak przewidywać, że uprawnionym do odbioru świadczenia jest ubezpieczający, który następnie zobowiązany będzie do przelewu na ubezpieczonego wierzytelności wobec ubezpieczyciela lub do przekazania uzyskanego od ubezpieczyciela świadczenia, co określa się mianem pośredniego ubezpieczenia na rzecz osoby trzeciej