Ubezpieczenia komunikacyjne odpowiedzialności cywilnej (OC) - szkody osobowe - cz.4
Czy są jakieś górne limity (maksymalne poziomy kwotowe) do których
odpowiada zakład ubezpieczeń za szkody osobowe, co się stanie jeżeli te
limity się wyczerpią ?
Tak obecnie istnieją takie limity (maksymalne poziomy finansowej
odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń) nazywane sumami gwarancyjnymi –
w przypadku ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy
pojazdów mechanicznych ustawodawca wprowadził ich minimalną wartość
poniżej której nie można zawierać tych umów ze względu na jego
gwarancyjny charakter. Umowy zawarte poniżej tych limitów traktowane są
z mocy prawa jako umowy zawarte na minimalnych limitach, niezależnie od
tego co zostało zapisane w dokumencie ubezpieczenia. Analizując kolejno
obowiązujące limity należy wskazać, iż obowiązującym od 1 stycznia 1962
r. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 1 grudnia 1961 r. w sprawie
obowiązkowych ubezpieczeń następstw nieszczęśliwych wypadków i
odpowiedzialności cywilnej z ruchu pojazdów mechanicznych (Dz.U. Nr 55,
poz. 311) zostało do polskiego systemu prawnego wprowadzone obowiązkowe
ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Rozporządzenie to,
w odróżnieniu od dzisiejszych regulacji nie limitowało odszkodowań
ustalanych na podstawie tego ubezpieczenia. Dopiero Rozporządzeniem
Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 1990 r. w sprawie ogólnych warunków
obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy
pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych
pojazdów (Dz. U. Nr 89, poz. 527) będącym aktem wykonawczym do ustawy z
dnia 1 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (tj. Dz.U. z 1996
r., Nr 11, poz. 62 ze zm.), regulator, w § 14 ust. 1 ustalił sumę
gwarancyjną na kwotę. 7,2 mld zł. (przed denominacją). W okresach
późniejszych, suma gwarancyjna była ustalana w walucie EURO (przez
pewien okres wyrażano ją w ECU) i wynosiła 600 tys. euro na 1 zdarzenie
bez względu na liczbę poszkodowanych osób. Po wejściu w życie ustawy z
dnia 23 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym
Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
(Dz.U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.), zgodnie z pierwotnym brzmieniem art.
36, od dnia 1 stycznia 2004 r. suma gwarancyjna w odniesieniu do szkód
na osobie wynosiła 350 tys. euro na każdego poszkodowanego, do szkód
zaś na mieniu 200 tys. euro na jedno zdarzenie bez względu na liczbę
poszkodowanych. Począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., ustawą z dnia 8
lipca 2005 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych,
Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli
Komunikacyjnych; ustawy o działalności ubezpieczeniowej oraz ustawy o
pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz.U. Nr 167, poz. 1396), suma
gwarancyjna podniesiona została w odniesieniu do szkód na osobie do
kwoty 1.5 mln euro na jedno zdarzenie bez względu na liczbę osób
poszkodowanych, a w odniesieniu do szkód na mieniu 300 tys. euro także
na jedno zdarzenie i bez względu na liczbę poszkodowanych – sumy te
będą obowiązywały w stosunku do umów zawartych do dnia 10 grudnia 2009
r. W dniu 11 czerwca 2007 r. weszła w życie nowelizacja dokonana ustawą
z dnia 24 maja 2007 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych
oraz ustawy o działalności ubezpieczeniowej (Dz.U. Nr 102, poz. 691),
na podstawie której ustalono sumę gwarancyjną w odniesieniu do szkód
na osobie na kwotę 2,5 mln euro (w stosunku do umów zawartych od dnia
11 grudnia 2009 r. do 10 czerwca 2012 r.), zaś 5 mln euro do umów
zawartych od dnia 11 czerwca 2012 r. W stosunku do szkód na mieniu sumy
gwarancyjne wynoszą odpowiednio 300 tys. i 500 tys. euro. Wskazywane
nowelizacje wynikały z konieczności dostosowania przepisów prawa
polskiego do wymogów prawa unijnego a także, z uwagi na rosnącą
świadomość poszkodowanych, linię orzecznictwa podkreślającą prawo
poszkodowanego do słusznego odszkodowania, a także coraz częstsze
występowanie szkód o znacznych rozmiarach.
W ostatnim czasie na podstawie kilku już odnotowanych przypadków
znaczenia nabrał problem wyczerpywania się sum gwarancyjnych w
odniesieniu do umów zawartych w latach 90-tych. Nierzadko bowiem w
ramach świadczeń odszkodowawczych wypłacanych z tych umów oprócz
wcześniej zapłaconych świadczeń jednorazowych realizowane są latami
świadczenia o charakterze ciągłym - periodycznym (renty), a także
koszty dalszego leczenia osobom młodym, co skutkuje z biegiem czasu
wyczerpaniem się sumy gwarancyjnej lub zbliżeniem się poziomu wypłat
zrealizowanych przez zakład ubezpieczeń do poziomu zakreślonego limitem.
Rzecznik Ubezpieczonych dostrzegając ten problem i podzielając opinię
wyrażaną przez doktora Marcina Orlickiego z Uniwersytetu A. Mickiewicza
w Poznaniu, przedstawił do rozważenia przez Ministerstwo Finansów
projekt zakładający obciążenie obowiązkiem dalszego zaspokajania
roszczeń osób poszkodowanych przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny,
przy czym niezbędne do tego środki Fundusz uzyskiwałby od
ubezpieczycieli prowadzących sprzedaż ubezpieczenia OC posiadaczy
pojazdów mechanicznych. W ocenie Rzecznika z dużym prawdopodobieństwem
można przyjąć, iż przypadki wyczerpania się sumy gwarancyjnej nie będą
obserwowane często, stąd zobowiązania finansowe Ubezpieczeniowego
Funduszu Gwarancyjnego nie zostaną znacznie zwiększone.
Jednakże w obecnym stanie prawnym kiedy to wyżej wskazywane limity –
sumy gwarancyjne się wyczerpią tzn. zakład wypłaci z umowy
ubezpieczenia kwoty odpowiadające limitom poszkodowany może wystąpić o
nadwyżkę ponad nie bezpośrednio do sprawcy szkody, przy czym ten nie
zawsze jest w stanie zaspokoić te roszczenia. Warto także wspomnieć, że
niektórzy ubezpieczają się na wyższe od wymaganych minimalnych sum
gwarancyjnych – są to zwykle firmy świadczące usługi przewozu osób, a
także ostrożni indywidualni klienci zakładów ubezpieczeń. Podobnie
niektóre z zakładów ubezpieczeń działające na polskim rynku w ramach
standardowych ofert podwyższają minimalne sumy określone ustawą.
Odpowiedź na pytanie przygotował r.pr w BRU Aleksander Daszewski oraz st. specjalistka w BRU Ewa Kiziewicz
Kiedy zakład ubezpieczeń może domagać się zwrotu wypłaconych kwot tytułem szkody osobowej od sprawcy, czy są takie przypadki ?
Tak, są takie precyzyjnie wskazane w art. 43 ustawy o ubezpieczeniach
obowiązkowych, UFG i PBUK przypadki, w których zakład ubezpieczeń ma
roszczenie zwrotne (tzw. regres) wobec sprawcy. Chodzi o sytuację gdy
sprawca:
• wyrządził szkodę umyślnie lub w stanie po użyciu alkoholu albo
środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych środków o
podobnym charakterze;
• wszedł w posiadanie pojazdu wskutek popełnienia przestępstwa;
• nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem
mechanicznym (z wyjątkiem stanu wyższej konieczności np. ratowania
życia, zdrowia, mienia albo pościg za przestępcą);
• zbiegł z miejsca zdarzenia.
Jest to katalog zamknięty, wobec czego w innych przypadkach poza
określonymi powyżej zakładowi ubezpieczeń względem sprawcy nie będzie
przysługiwało po wypłacie świadczeń roszczenie zwrotne.
Odpowiedź na pytanie przygotował r.pr w BRU Aleksander Daszewski
Doznałem szkody osobowej z tym, że sprawca wypadku zbiegł z miejsca
zdarzenia i Policja nie ustaliła jego tożsamości ani numerów
rejestracyjnych jego pojazdu – czy w takiej sytuacji przysługują mi
roszczenia z tytułu szkody osobowej, gdzie mogę się zwrócić ? A co w
sytuacji gdy Policja go odnajdzie i okaże się, że nie miał
obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ?
Między innymi w tego typu sytuacjach roszczenia poszkodowanych
zaspokaja specjalnie w tym celu powołana instytucja jaką jest
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (UFG) z siedzibą w Warszawie (01 –
231 Warszawa, ul. Płocka 9/11, oficjalna strona internetowa funduszu
www.ufg.pl). Do zadań Funduszu m.in. należy zaspokajanie roszczeń z
tytułu ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej
posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody na osobie powstałe na
terytorium Polski, gdy szkoda została wyrządzona w okolicznościach
uzasadniających odpowiedzialność cywilną posiadacza pojazdu
mechanicznego lub kierującego pojazdem, a nie ustalono ich tożsamości.
Osoba bezpośrednio poszkodowana może wobec Funduszu zgłaszać roszczenia
kolejno o :
• zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, które jest
świadczeniem jednorazowym, pieniężnym i mającym stanowić sposób
złagodzenia cierpień fizycznych i psychicznych poszkodowanego (art. 445
k.c. w związku z 444 k.c.);
• zwrot wszelkich kosztów związanych z wypadkiem tj. kosztów
związanych z leczeniem i rehabilitacją oraz lepszym odżywianiem
poszkodowanego, opieką nad poszkodowanym, transportu poszkodowanego i
jego bliskich, adaptacji mieszkania stosownie do potrzeb
poszkodowanego, a także przygotowania go do wykonywania nowego zawodu
(art. 444 § 1 k.c.);
• rentę uzupełniającą, która ma stanowić wyrównanie różnicy w
dochodach osiąganych przez poszkodowanego przed wypadkiem w stosunku do
dochodów uzyskiwanych przez niego po wypadku (art. 444 § 2 k.c.);
• jednorazowe odszkodowanie (tzw. kapitalizacja renty), które jest
uzasadniona w szczególności gdy poszkodowany w następstwie wypadku stał
się inwalidą, a jednorazowe świadczenie umożliwi mu wykonywanie innego
zawodu, czy też rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej, przy
czym jeżeli poszkodowany korzysta z tego świadczenia traci prawo do
renty uzupełniającej (art. 447 k.c.);
• rentę na zwiększone potrzeby polegająca na zapewnieniu
poszkodowanemu środków potrzebnych do poprawy stanu jego stanu zdrowia
po wypadku, a związanych z jego leczeniem i rehabilitacją, lepszym
odżywianiem oraz sprawowaną nad nim opieką (art. 444 § 2 k.c.);
• oraz w przypadkach, krótszych okresów niesprawności po wypadku
skutkujących niemożnością wykonywania pracy (prowadzenia działalności)
zwrot utraconych zarobków (art. 361 k.c.).
Natomiast najbliższym po śmierci poszkodowanego w następstwie szkody
osobowej kolejno wobec Funduszu będą przysługiwały roszczenia o :
• stosowne odszkodowanie jeżeli wskutek śmierci poszkodowanego
nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji życiowej jego najbliższych,
chodzi tutaj o szeroko pojęty uszczerbek natury ekonomicznej
występujący po stronie najbliższych po śmierci poszkodowanego (art. 446
§ 3 k.c.);
• zwrot kosztów związanych z leczeniem i pogrzebem zmarłego
poszkodowanego poniesionych przez członków jego rodziny (art. 446 § 1
k.c.);
• rentę alimentacyjną, która ma na celu uzupełnienie dochodów osób
uprawnionych po śmierci poszkodowanego, wobec których na zmarłym ciążył
obowiązek alimentacyjny i które za życia wspierał stale i dobrowolnie
finansowo, a przemawiają za tym zasady współżycia społecznego (art. 446
§ 2 k.c.);
• zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę, które jest
świadczeniem jednorazowym, pieniężnym i mającym stanowić sposób
złagodzenia cierpień fizycznych i psychicznych najbliższych członków
rodziny zmarłego na skutek wypadku poszkodowanego (art. 446 § 4 k.c.)
przy czym instytucja ta znajduje zastosowanie do wypadków, które miały
miejsce począwszy od 3 sierpnia 2008r.;
Wszystkie powyżej sygnalizowane świadczenia zostały szerzej omówione w
odpowiedziach na pytania im poświęcone (por. powyżej) natomiast ich
podstawy prawne zostały wskazane w nawiasach przy każdym z w/w
świadczeń (stosowany w odpowiedzi skrót k.c. – oznacza ustawę kodeks
cywilny).
Celem zaspokojenia swoich roszczeń poszkodowany powinien zgłosić się do
wybranego przez siebie zakładu ubezpieczeń prowadzącego ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Taki
zakład zobowiązany jest do przyjęcia i rozpatrzenia zgłoszonych
roszczeń, a następnie niezwłocznego przesłania akt sprawy do
Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, który po weryfikacji ustaleń
dokonanych przez zakład ubezpieczeń wypłaci świadczenia należne
poszkodowanemu z tytułu szkody osobowej. Odpowiadając na drugie pytanie
informujemy, że Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zaspokaja również
roszczenia z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności
cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych zarówno za szkody w mieniu i
na osobie powstałe na terytorium Polski gdy posiadacz zidentyfikowanego
pojazdu mechanicznego, którego ruchem szkodę tę wyrządzono, nie był
ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów
mechanicznych. Zasady zgłaszania swoich roszczeń pozostają analogiczne
jak w przypadku szkód wyrządzonych przez sprawców, których tożsamości
nie ustalono. Dodatkowe informacje na temat realizacji świadczeń ze
szkód osobowych w przypadku gdy sprawca wypadku zbiegł z miejsca
zdarzenia lub nie posiadał obowiązkowego ubezpieczenia
odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych znajduje
się na stronach Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego www.ufg.pl w
linkach:
http://www.ufg.pl/index.php?module=artykul&kuid=7&nazwa=kolizja-/-poszkodowany---co-robic? oraz http://www.ufg.pl/index.php?module=pliki&kuid=4
Odpowiedź na pytanie przygotował r.pr w BRU Aleksander Daszewski
Doznałem szkody osobowej na terytorium Polski z tym, że sprawcą wypadku
był obcokrajowiec – co mam w takiej sytuacji zrobić, gdzie mogę się
zwrócić ze swoimi roszczeniami ?
Tak pełne informacje na temat sposobu dochodzenia roszczeń ze szkód
wyrządzonych przez obcokrajowców na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej
można odnaleźć na stronach internetowych Polskiego Biura
Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (PBUK) z siedzibą w Warszawie (00 – 050
Warszawa, ul. Świętokrzyska 14, oficjalna strona internetowa biura
www.pbuk.pl) w linku :
http://www.pbuk.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=5&Itemid=27
Odpowiedź na pytanie przygotował r.pr w BRU Aleksander Daszewski
Doznałem szkody osobowej poza terytorium Polski, co mam w takiej
sytuacji zrobić, gdzie mogę się zwrócić ze swoimi roszczeniami ?
Tak pełne informacje na temat sposobu dochodzenia roszczeń ze szkód
wyrządzonych poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej można odnaleźć na
stronach internetowych Polskiego Biura Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
(PBUK) z siedzibą w Warszawie (00 – 050 Warszawa, ul. Świętokrzyska 14,
oficjalna strona internetowa biura www.pbuk.pl) w linku :
http://www.pbuk.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=16&Itemid=28
Odpowiedź na pytanie przygotował r.pr w BRU Aleksander Daszewski